W Stronę Ojca i no co ty Tato

Polecamy

Zamów nasz biuletyn




Gdzie się podziali ojcowie?
22.10.2007.
ImageWiele się słyszy o nieznośniej młodzieży. Kiedy tylko słyszę od jakiegoś znajomego, że pracuje w szkole, a w szczególności w gimnazjum, od razu mu współczuję  – nim zdąży cokolwiek opowiedzieć o swojej pracy.

Co jakiś czas wraca temat sekt, które porywają ludzkie umysły, a w szczególności otumaniają młodzież. Czy wreszcie wszechobecna agresja, której nie moża tłumaczyć tylko zgubnym wpływem telewizji i gier komputerowych.


Przykładów można mnożyć. A okazuje się, że źródłem wielu tych problemów jest brak ojca – zarówno ten fizyczny, jak mentalny.


Ojciec odgrywa jakościowo inną rolę niż matka. I nie sprowadza się to tylko do przekazywania męskich wzorców. Dlatego proponuję krótką lekturę fragmentów tekstu Barbary Lipiec pt: „Ojcostwo.” Tekst ten ma wiele odniesień do katolicyzmu, ale w moim przekonaniu jest uniwersalny.



(...)


Ojciec odgrywa niezastąpioną rolę w kształtowaniu poczucia własnej wartości swoich dzieci, kształtowaniu kobiecości córek i męskości synów.


(...)


Podkreślmy – zarówno synów, jak i córek. Więcej pisaliśmy o tym w artykule Czy córki potrzebują ojców?


Bez względu na to, czy ojcowie zdają sobie sprawę czy nie, synowie i córki oczekują od nich określonego systemu wartości, którym mogliby się kierować przy podejmowaniu decyzji w całym swoim życiu. Większość dzieci wyraża te pragnienia i oczekuje wskazówek z tego zakresu przede wszystkim od swoich rodziców. To, czy je otrzymują, zależy od dwóch warunków. Pierwszym jest konieczność, by rodzice znali sami odpowiedź na pytania dręczące dzieci. Drugim jest konieczność utożsamienia się dziecka ze swoimi rodzicami w takim stopniu, by mogło przyjąć i zaakceptowaćcenione przez nich wartości chrześcijańskie1


(...)


Wartości przekazuje się przede wszystkim przykładem. Związek synów i córek z ojcem i matką, oparty na codziennych bliskich kontaktach sprawia, że dzieci zaczynają wykazywać podobieństwo do nich3. Jeśli ojciec odgrywa dużą rolę w codziennym życiu swojego dziecka, to łatwiej będzie mu przyjąć jego cechy, poglądy i system wartości.


(...)


Często słyszymy, że dzieci powinny same nauczyć się dokonywania wyborów. Jednak rodzice głoszący taki pogląd nie zdają sobie sprawy, w jakim świecie żyją ich dzieci. Bez nieustannego naprowadzania, wskazówek i objaśnień dotyczących problemów etycznych, moralnych i duchowych będą w tym świecie coraz bardziej zagubione. Coraz więcej kultów i sekt proponuje fałszywe i zgubne rozwiązania stawianych przez życie problemów. Dzieci, które zostały wychowane w takiej atmosferze, są dla tych grup szczególnym łupem.


(...)



W rozmowie z ojcami synowie i córki często testują zasłyszane myśli. Nierzadko wygłaszają wówczas poglądy, które mogą budzić sprzeciw. Te poglądy ojcowie powinni rozważyć i ocenić w sposób spokojny jako wyraz ich szacunku dla dzieci.
Synowie i córki potrzebują środowiska, w którym mogłyby śmiało i bez obaw dzielić się swoimi myślami i konfrontować zasłyszane poglądy ze zdaniem ojca. Jeśli przekonają się, że ojcowie nie chcą i nie potrafią ich wysłuchać i zrozumieć, szybko przestaną przychodzić do nich ze swoimi problemami. Natomiast zachowując otwartą postawę na poglądy swoich dzieci, ojcowie utrzymują szczególną łączność z nimi, co umożliwia dialog na temat tego, co łączy i dzieli. Jest to szczególna okazja do tego, aby ojcowie mówili szczerze o swoich poglądach i przekonaniach. Synowie i córki powinni także słyszeć ojców, mówiących o sprawach, które są dla nich bardzo ważne. Ojcowie powinni werbalizować prawdy, w które głęboko wierzą i które są im drogie - z przekonaniem, ale w sposób uprzejmy i nie napastliwy.



Wybrane cytaty pochodzą z tekstu " Ojcostwo" napisanego przez Barbarę Lipiec i zamieszczonego w portalu wychowawca.pl


PRZYPISY:
1. Por. R. Campbell, Twoje dziecko potrzebuje ciebie, Towarzystwo Krzewienia Etyki Chrześcijańskiej, Kraków 1989, s. 133.
2. Por. F. McClung, Ojcowskie serce Boga, Towarzystwo Krzewienia Etyki Chrześcijańskiej, Kraków 1994, s. 17.
3. Por. J. McDowell, N. Wakefield, Zadziwiający wpływ tatusia, Oficyna Wydawnicza Vocatio, Warszawa 1993, s. 109.
4. Por. tamże, s. 113.
5. Por. tamże, s. 115.

 

 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »

komentarze

Jeszcze nie ma komentarzy - dodaj swój używając poniższego formularza...


Strona 1 z 0 ( 0 komentarze )
©2006 MosCom

Musisz się zalogować.





Logowanie

Login

Hasło

Remember me?
Zapomniane hasło?
Załóż konto

Tatusiowe menu

Nasze Forum
Weekendowy Tata
Czy potrzebna jest partia mężczyzn?
 
Czy nasze państwo realnie wspiera równouprawnienie w życiu rodzinnym?
 


Dotacja
  Kwota [PLN]



Ostatnio nadesłane:


21.11.2017.