W Stronę Ojca i no co ty Tato

Polecamy

Język Polski dla cudzoziemców Warszawa będzie organizowany w tym roku.

Pomoc przy sporządzaniu Planu Wychowawczego
08.09.2010.

Pomoc w sformułowaniu odpowiednich zapisów Planu

Problemy związane z sądowymi ustaleniami o władzy rodzicielskiej i kontaktach z dzieckiem, od wielu lat są głównym punktem zapalnym większości procesów rozwodowych w Polsce. Nowelizacja  kodeksu rodzinnego i opiekuńczego otwiera drogę do wprowadzenia do naszego systemu prawnego planów wychowawczych, jako formy ustaleń o losie dziecka rozstających się rodziców. Zgodnie z zapisami zawartymi w art. 58 znowelizowanego kro władza rodzicielska będzie przysługiwać obojgu rodzicom jedynie w wypadku, gdy zgodnie będą w stanie przygotować porozumienie o sposobie sprawowania władzy rodzicielskiej (tzw. plan wychowawczy) i przedstawić go w sądzie w trakcie sprawy rozwodowej. Wspólna opieka nad dzieckiem po rozstaniu to trudna, frustrująca praca.  Waszymi najlepszymi sojusznikami na tej drodze są wspólnie przyjęte zasady i precyzyjny terminarz. Jeżeli szukacie pomocy przy przygotowaniu planu wychowawczego, który odpowiadałby potrzebom dziecka i godziłby interesy rozstających się rodziców zachęcamy do kontaktu z naszym doradcą.

Robert Kucharski - doradca, prezes Fundacji Akcja, mediator, autor min. innymi książek: Tata.pl, Zerwane Więzi, artykułów: Opieka naprzemienna w USA, Perspektywy wprowadzana opieki wspólnej w Polsce, Plany Wychowawczy - porozumienie, które godzi dobro dziecka i prawa obojga rozwodzących się rodziców

Czym jest Plan Wychowawczy?

Nowelizacja  kro w Polsce otwiera drogę do wprowadzenia do naszego systemu prawnego tej formy ustaleń o losie dziecka rozstających się rodziców. Zgodnie z zapisami zawartymi w art. 58 znowelizowanego KRiO władza rodzicielska będzie przysługiwać obojgu rodzicom jedynie w wypadku, gdy zgodnie będą w stanie przygotować tego rodzaju plan i przedstawić go w sądzie w trakcie sprawy rozwodowej. Czy zapis jednak ten stanie się panaceum na problemy związane z sądowymi ustaleniami o władzy rodzicielskiej i sposobach kontaktów z dzieckiem, które od wielu lat są głównym punktem zapalnym większości procesów rozwodowych w Polsce?
Rodzicielski Plan Wychowawczy jest formą dobrowolnie przyjętych i spisanych ustaleń przez rozwodzących się lub pozostających w separacji rodziców. Dotyczą one wszystkich najważniejszych sfer życia dziecka. Ten instrument rozstrzygania o przyszłym losie jest od wielu lat z powodzeniem wykorzystywany w anglosaskich systemach prawnych. W krajach tych dominuje bowiem przeświadczenie, że nikt lepiej od rodziców nie zna własnego dziecka i nie wie lepiej od nich jak zaspokoić jego potrzeby. Nowelizacja  kro w Polsce otwiera drogę do wprowadzenia do naszego systemu prawnego tej formy. Zgodnie z zapisami zawartymi w art. 58 znowelizowanego kro władza rodzicielska będzie przysługiwać obojgu rodzicom jedynie w wypadku, gdy zgodnie będą w stanie przygotować tego rodzaju plan i przedstawić go w sądzie w trakcie sprawy rozwodowej. Czy zapis jednak ten stanie się panaceum na problemy związane z sądowymi ustaleniami o władzy rodzicielskiej i sposobach kontaktów z dzieckiem, które od wielu lat są głównym punktem zapalnym większości procesów rozwodowych w Polsce?
Wydaje się, że jakkolwiek to zdecydowanie krok w dobrym kierunku, to sam zapis w kodeksie niewiele zmieni, jeśli nie będzie towarzyszyć mu system zachęt do podejmowania przez rodziców trud porozumienia w tym zakresie. Przez dziesięciolecia utrwalił się bowiem w Polsce w świadomości ogółu stereotyp rozstania w atmosferze walki o dzieci i wspólnym majątek. Cały system oparty na usługach adwokatów, niewydolnych, często jednostronnie opiniujących w sprawach więzi rodzicielskiej RODKów, i wreszcie arbitralnych, stereotypowych rozstrzygnięciach sędziów działa do dziś w sposób skierowany na antagonizowanie obu stron konfliktu rozwodowego. W ten sposób w rozstających się rodzicach rodzi się przekonanie, że rozstanie musi być walką, dla której naturalnym polem bitwy jest sąd. Wielkiej kariery w Polsce nie zrobiła mediacja w sprawach rozwodowych, która miała zmienić ten stan rzeczy. Jak mówią statystyki Ministerstwa Sprawiedliwości w ostatnim roku z mediacji przy rozstaniu skorzystało mniej par niż rok wcześniej, co niewątpliwie świadczy o zmniejszającym się zainteresowaniu tą formą rozstrzygania sporów rodzinnych.
Dzieje się tak dlatego, że najczęściej rozstające sie strony nie widzą dla siebie wystarczających i wymiernych korzyści płynących z polubownego rozstrzygnięcia sporów okołorozwodowych. Zauważyć przy tym należy, że rozstający sie mężczyźni znacznie częściej deklarują chęć skorzystania z mediacji i częściej podejmują próby jej przeprowadzenia. Stroną, która zwykle blokuje proces mediacji, jest kobieta. która na skutek stereotypowych rozstrzygnięć sądów rodzinnych, czuje się prawie w 100% pewna, że bezpośrednia piecza nad dzieckiem przypadnie jej, a co za tym idzie alimenty na na małoletnie dziecko będą trafiać do jej rąk. Trudno odmówić takiemu rozumowaniu elementarnej logiki. Kobieta w tym wypadku na każdym innym niż arbitralne rozstrzygnięciu sądu wydaje się tracić. Inną prawdą o mediacji jest to, że strona, która czuje się winna rozpadowi małżeństwa dąży do mediacji, zaś strona odrzucona, zdradzona raczej nie skłania się ku rozwiązaniom polubownym, w nadziei na wyrównanie rachunków i ukaranie winnego małżonka w sądowym procesie. Jeśli te dwie zależności nałożą się na siebie, to znaczy to kobieta czuje się strona pokrzywdzoną, zdradzoną, odrzuconą, o mediacji można tyko pomarzyć. Niestety w tych rodzicielskich kalkulacja kosztów i zysków najczęściej dorośli nie biorą pod uwagę dobra dziecka, które najwięcej traci na antagonizującym strony procesie rozwodowym i walce o prawa opiekuńcze, co w efekcie często skutkuje ograniczeniem lub całkowita utratą jego kontaktów z jednym, przegranym w tej walce rodzicem (najczęściej ojcem).
Te same uwarunkowania mogą niestety stanąć na przeszkodzie realnego wprowadzeniu Rodzicielskiego Planu Wychowawczego jako elementu usprawniającego proces ustalania sposobu opieki nad dzieckiem po rozstaniu jego rodziców.
Konieczne w tym kontekście staje się zmotywowanie obydwojga rodziców do przyjmowania tego rodzaju ustaleń. Aby to było możliwe, moim zdaniem, muszą być spełnione następujące warunki, które będą rodziców zachęcały do spisania i przedstawienia sądowi plan wychowawczy:

1. Powinien być stworzony jeden ujednolicony, jasny, prosty do wypełnienia i łatwodostępny wzór Rodzicielskiego Planu Wychowawczego obejmujący wszystkie najistotniejsze potrzeby dziecka z podziałem na zakres odpowiedzialności obojga rodziców za poszczególne obszary jego aktywności.

2. Powinno się stworzyć motywację finansową dla zawierania przez rodziców tego rodzaju porozumień, co najmniej w postaci zwolnienia ich z kosztów sadowych towarzyszących rozwodowi i ewentualnie mediacji towarzyszącej spisywaniu Rodzicielskiego Planu Wychowawczego. Pozytywne skutki społeczne, ale także i bezpośrednie korzyści finansowe dla skarbu państwa (wynikające ze skrócenia procesów rozwodowych i okołorozwodowych, badań w RODK-ach, nieściągalnych alimentów itp) szybko zrekompensują brak opłat wnoszonych za orzekanie w sprawie rozwodowej.

3. Proces rozwodowy dla par które spisały Rodzicielski Plan Wychowawczy powinien być maksymalnie uproszczony i skrócony. Rozstrzygnięcia powinny zapadać na jednej, albo góra na dwóch posiedzeniach sądu. I w wypadku tego rozwiązania pozytywne skutki społeczne nie każą na siebie długo czekać. Skróci się czas oczekiwania na sprawę i co za tym idzie obłożenie sądów.

Przedstawiony katalog możliwości zwiększenia motywacji rodziców do spisywania przed rozstaniem Planu Wychowawczego ma charakter otwarty i z całą pewności na inne jeszcze sposoby można motywować rodziców do przyjmowania polubownych rozwiązań w zakresie opieki nad dzieckiem po rozstaniu. Jednak co najmniej te trzy podstawowe warunki powinny być spełnione, żeby zapis at. 58 znowelizowanego KRiO nie pozostał zapisem martwym.


Co powinien zawierać Rodzicielski Plan Wychowawczy?

Rodzicielski Plan Wychowawczy powinien opisywać sposób w jaki rodzice będą dla dobra dziecka sprawowac nad nim władzę rodzicielską po rozstaniu. Powinien on więc dostarczać szczegółowych informacji o czterech podstawowych obszarach praw i obowiązków rodziców wobec dziecka:
 
a) bezpośredniej opieki nad dzieckiem i sposobu kontaktów dziecka z rodzicami

b) sposobu podejmowania decyzji istotnych dla życia dziecka decyzji

c) sposoby rozstrzygania sporów pomiędzy rodzicami

d) wydatków na  dziecko

Dobrze jest jeśli Rodzicielski Plan Wychowawczy zawiera również określenie sposobu zmiany zawartych w nim porozumień, jeśli wymaga tego dobro dziecka, a jego okoliczności życiowe się zmieniły od czasu podpisania przez rodziców pierwotnej wersji planu

Aby zagwarantować wszechstronny i nieskrępowany rozwoju dziecka po rozstaniu oboje rodzice powinni aktywnie uczestniczyć w opracowywaniu planu. Daje to większą gwarancje, że po rozstaniu będą się wzajemnie wspierać i dzielić się obowiązkami, oraz wspólnie  i bezkonfliktowo podejmować wszystkie ważne decyzje dotyczące jego przyszłości i spraw bieżących.
To rodzice przecież wiedzą najwięcej na temat potrzeb dziecka. Rodzice również najlepiej są w stanie ocenić swoje mocne i słabe strony i zgodnie z tym podzielić się odpowiedzialnością za poszczególne sfery wychowania.
W tym sensie Rodzicielski Plan Wychowawczy może gwarantować (jeśli leży to w interesie dziecka) istniejący przed rozstaniem podział odpowiedzialności i obowiązków. Jeśli bowiem to ojciec, co często sie w rzeczy samej dzieje, był do tej pory odpowiedzialny za dbałość o rozwój fizyczny dziecka w postaci wspólnych treningów, czy wyjść na basen, to ustalenia zawarte w planie powinny umożliwić kontynuacje tej formy opieki nad dzieckiem.
Sprawowanie wspólnej opieki rodzicielskiej (joint phisical custody), zakłada, że dziecko mieszka część czasu w domu matki i część czasu w domu ojca. Istnieją co prawda koncepcje sprawowania wspólnej opieki nad dzieckiem w ten sposób, że to dziecko pozostaje w tym samym domu, a rodzice zmieniają się niejako dochodząc do dziecka na przemian. Rozwiązanie to znajduje uzasadnienie szczególnie w wypadku małych dzieci i najczęściej ma charakter rozwiązania tymczasowego, na pierwszy rok, dwa po rozwodzie, co pozwala dziecku powoli oswoić się z nową sytuacją w jego życiu. Może to być również pomocne w sytuacji gdy kryzys rodziców nie zaowocował jeszcze ostatecznym rozstaniem, lub gdy sytuacja mieszkaniowa po rozstaniu nie jest jeszcze wystarczająco stabilna, by mogli zagwarantować dziecku własne miejsce w swoich nowych mieszkaniach. Plany Wychowawcze powinny więc zakładać i taki model sprawowania opieki nad dzieckiem, choć w perspektywie długofalowej wydaje się to rozwiązanie trudne do utrzymania.

Bezpośrednia opieka nad dzieckiem i sposoby kontaktów dziecka z rodzicami

Wspólna opieka rodzicielska, będąca konsekwencją pozostawienia obojgu rodzicom pełni władzy rodzicielskiej funkcjonuje najlepiej, gdy oboje rodzice mieszkają w tej samej okolicy. Możliwe jest w tej sytuacji przyjęcie bardzo różnych i elastycznych rozwiązań dotyczący miejsca pobytu dziecka. Równie dobrze sprawdzają się wtedy rozwiązania typu np. cztery dni w tygodniu od poniedziałku do piątku u jednego rodzica, co pokrywać się może z częścią tygodnia spędzanego w szkole i trzy pozostałe dni tygodnia wolne od szkoły od piątku po południu do poniedziałku rano u drugiego rodzica. Jak i tydzień u jednego rodzica, tydzień u drugiego. Może to być również podział oparty na innym schemacie, ważne jest, aby to rozstający się rodzice sami ustalili, jaki wariant w ich specyficznej sytuacji jest najbardziej odpowiednia, tak żeby dziecko i każdy z rodziców z osobna czuł, że pomimo rozstania ich więzi się nie rozluźniają.
Sytuacja wygląda nieco inaczej gdy rodzice mieszkają w dużej odległości od siebie, wtedy lepiej sprawdzają się rozwiązania, gdy dziecko ma główne miejsce zamieszkania u jednego z rodziców, a drugiego odwiedza w wolne od szkoły dni, święta, ferie i wakacje. Rodzicielski Plan Wychowawczy powinien przy tym określać w jaki sposób ma dochodzić do „przekazywania” sobie dziecka przez rodziców. W miarę szczegółowo powinny być określone miejsca, czas i inne warunki towarzyszące zmianie miejsca pobytu przez dziecko. Może do tego dochodzić w miejscu zamieszkania rodziców, bądź, jeśli wywołuje to niepotrzebne napięcie w miejscach neutralnych, jak w szkole, przedszkolu, czy też u dalszej rodziny, czy przyjaciół. Ważne przy tym by te ustalenia gwarantowały jak największą stabilność.
Istotą opieki wspólnej jest spędzanie z dzieckiem porównywalnej ilości czasu przez oboje z rodziców, co gwarantuje utrzymanie przez oboje z nich silnej więzi emocjonalnej z dzieckiem, co z kolei przekłada się przecież na skuteczność wychowawczą. Dlatego możliwych kombinacji podziału czasu jaki poszczególny rodzic będzie spędzać z dzieckiem jest wiele, ważne jest przy tym by przyjęte rozwiązania były jak najbardziej naturalne, niewymuszone. O to oczywiście dość trudno w tej ekstremalnej sytuacji, jaka jest rozwód. Jednak gdy rodzice postawią w centrum tych rozważań dziecko z jego potrzebami, nawykami, codziennymi aktywnościami i potraktują to jako punkt wyjścia do dzielenia się obowiązkami, tak żeby zapewnić mu wszechstronny rozwój, wtedy przyjęcie naturalnych rozwiązań staje sie prostsze. Naturalne bowiem staje się w tej sytuacji to co służy dziecku, jego rozwojowi, co prowadzi do zaspokajania jego rzeczywistych potrzeb. Naturalne jest wszystko to co łagodzi dla dziecka dyskomfort psychiczny wywołany rozstaniem rodziców. Niestety rodzice często zapominając o tym rywalizują o to które z nich będzie odgrywało w życiu dziecka główna rolę i z którym z nich będzie spędzało więcej czasu. Nie trzeba chyba nikogo przekonywać, że nie mają wtedy na celu zaspokojenie potrzeb dziecka, ale raczej swoich własnych egoistycznych potrzeby dominacji, bądź zemsty na byłym partnerze. Prowadzi to w efekcie w ślepą uliczkę walki o dziecko, której konsekwencją jest arbitralne rozstrzygnięcie sądowe. Zaś orzeczenia sądowe w tym zakresie, nawet wspomagany opinią biegłych psychologów, zawsze będą ułomne, obciążone. Jak już bowiem zaznaczyliśmy wcześniej nikt nie ma takiej wiedzy o dziecku i własnych kwalifikacjach rodzicielskich, swoich mocnych i słabych stronach jako rodzica, jak sami rodzice. Dlatego nikt lepiej od nich nie jest w stanie zadecydować co dla dziecka jest rzeczywistym dobrem.
Podział czasu spędzanego przez danego rodzica i rodzaj aktywności dziecka w tym czasie najlepiej jest przygotować w postaci grafiku, który dla większej przejrzystości może być pokolorowany kolorami odpowiadającymi aktywności mamy i taty. Oboje rodzice oraz dziecko powinni posiadać swój własny egzemplarz. Grafik ten powinien być przygotowany w jasny i przejrzysty sposób, tak żeby nawet małe dziecko mogło mieć pewność, kiedy, gdzie i z kim będzie spędzać czas.


Podejmowanie decyzji dotyczących istotnych spraw w życiu dziecka

W wypadku opieki wspólnej opartej na Rodzicielskim Planie Wychowawczym oboje rodzice dzielą się odpowiedzialnością za podejmowanie istotnych dla życia dziecka decyzji  dotyczących jego zdrowia, edukacji, aktywności społecznej. Wymaga to współpracy, co jest możliwe tylko wtedy, gdy są oni zgodni, co do głównych kierunków wychowania dziecka.
W tym wypadku decyzje co do bieżącej opieki nad dzieckiem, opieki lekarskiej, edukacji na podstawowym i średnim poziomie, aktywności religijnej, rozwoju talentów i zainteresowań dziecka poprzez uczestnictwo w zajęciach pozalekcyjnych powinny być podejmowane przez rodziców wspólnie, uwzględniając, jeśli to możliwe opinie dziecka. Te decyzje powinny skutkować, jak już wspomnieliśmy określeniem w planie aktywności poszczególnych rodziców zgodnie z ich naturalnymi predyspozycjami, a co za tym idzie proporcjonalnym do tego finansowym zaangażowaniem w utrzymanie dziecka.

Rola rodziców nie powinna się przy tym ograniczać jedynie do wiedzy na temat szkoły do której uczęszcza dziecko, czy nazwiska lekarza pierwszego kontaktu. Oboje rodzice powinni mieć dostęp do pełnej dokumentacji medycznej dziecka, mieć informacje o wywiadówkach szkolnych i postępach w zajęciach pozalekcyjnych i innych aktywnościach społecznych i religijnych dziecka. W miarę możliwości, oboje też, razem, bądź wymiennie powinni brać udział w ważnych dla dziecka wydarzeniach takich jak okresowe badania medyczne, wizyty lekarskie, wywiadówki, spotkania z trenerami, nauczycielami na zajęciach pozalekcyjnych, ważnymi dla dziecka meczami, czy uroczystościami w których bierze udział. Daje to bowiem podstawę do lepszego rozeznania bieżącej sytuacji wychowawczej, co jest podstawą do podejmowania skutecznych decyzji w istotnych dla dziecka sprawach. Obecność rodziców w takich sytuacjach jest też dla dziecka wyznacznikiem ich miłości i zaangażowania.


W Rodzicielskim Planie Wychowawczym określa się który rodzic będzie odpowiedzialny za poszczególne elementy bieżącej opieki medycznej. Przykładowo który rodzic odpowiedzialny będzie za opiekę dentystyczna, a który za kontakty z lekarzem pierwszego kontaktu, czy lekarzem specjalistą, jeśli dziecko takowej podlega. W wypadku zaplanowanej wcześniej długoterminowej terapii lub leczenia w planie powinno być określony rodzaj terapii lub leczenia i wybór konkretnych leków. W wyjątkowych, nagłych, kryzysowych wypadkach, które w miarę precyzyjnie powinny być określone w planie, decyzje w tym zakresie może czasem podejmować jeden z rodziców, jeżeli kontakt z drugim nastręcza w danej chwili trudności.


Rozstrzyganie sporów

Jeżeli z czasem ujawni się między rodzicami spór, co do rozwiązań w istotnych sprawach dla życia dziecka, którego nie są w stanie rozstrzygnąć sami powinni się odwołać do bezstronnej osoby, która pełniąc rolę mediatora pomoże im dojść do kompromisu. Jeżeli jednak mediator również nie będzie w stanie zażegnać konfliktu, rodzicom pozostaje skierować wniosek do sądu o rozstrzygnięcie o istotnych sprawach dla życia dziecka. Taka droga rozwiązywania sporów powinna się znaleźć w zapisach Rodzicielskiego Planu Wychowawczego. Ważne jest, żeby w wypadku zaistnienia różnicy zdań w jednym z elementów planu nie rujnować wszystkich dotychczasowych ustaleń, a skupić się na rozstrzygnięciu tego jednego spornego elementu. Nowe ustalenia osiągnięte na drodze dobrowolnych ustaleń, mediacji, czy orzeczenia sądu powinny zostać zapisane w zmodyfikowanym planie, pod którym podpiszą się oboje rodzice. Tylko takie rozwiązanie daje gwarancje na dalsze bezkonfliktowe, skuteczne realizowanie opieki wspólnej.

Wydatki na dziecko

Trzeba sobie zdać sprawę z tego, że rozwód i rozpad rodziny oznacza zwykle pogorszenie się sytuacji materialnej jej wszystkich członków. Jest oczywiste, że łatwiej jest utrzymać jedno gospodarstwo domowe niż dwa oddzielne. Dlatego konieczne w takiej sytuacji się staje przeznaczenie większych niż dotychczas środków na utrzymanie siebie i dziecka. Oboje rodzice są bowiem odpowiedzialni za zapewnienie dzieciom odpowiadającego ich rozwojowi i potrzebom wsparcia finansowego. Obejmuje to zapewnienie dziecku podstawowych potrzeb, takich jak pożywienie, schronienie, ubranie, edukację i opiekę medyczną. Warunki określające poziom wsparcia ze strony każdego z rodziców powinny być określone przy pomocy wcześniej stworzonego katalogu potrzeb dziecka, który zawiera precyzyjna ocenę miesięcznych kosztów każdego z tych elementów utrzymania dziecka. Tego rodzaju katalog potrzeb dostępny jest w internecie w postaci arkusza w programie Exel, ale rodzice mogą go równie dobrze stworzyć sami na swoje własne potrzeby.

Chociaż ustalenia Rodzicielskiego Planu Wychowawczego dotyczące opieki i wsparcia finansowego stanowią zwykle dwa odrębne porozumienia, rozstrzygnięcia zawarte w jednym z nich mają jednak istotny wpływ na te zawarte drugiej części. Decyzje dotyczące opieki powinny być podjęte przed określeniem poziomu uczestnictwa obojga rodziców w kosztach utrzymania dziecka. Od poziomu uczestnictwa w życiu codziennym dziecka zależy bowiem wysokość przypadającego na danego rodzica kosztów związanych z utrzymaniem dziecka.
Pod uwagę należy przy tym wziąć ilość dni i związanych z tym kosztów utrzymania w domu każdego z rodziców, koszty transportu, koszty ubrań, pomocy szkolnych, opieki medycznej oraz koszty dodatkowe związane z zajęciami pozaszkolnymi, zainteresowaniami, hobby i atrakcjami w czasie wolnym.

Podział tych wszystkich kosztów może być dokonany na różne sposoby. Można ustalić który z rodziców będzie odpowiedzialny za pełne pokrycie kosztów w określonej kategorii wydatków, jak np. szkoła, czy zdrowie, albo ubrania, ale rodzice mogą tez dzielić się po połowie, lub w innych określonych proporcjach wydatkami w każdej z tych kategorii. Rodzicielski Plan Wychowawczy powinien zawierać precyzyjne zapisy określające ten sposób podziału kosztów, wraz ze sposobem dokumentowania wydatków, oraz sposobem miesięcznych, lub okresowych rozliczeń między rodzicami.
Wsparcie finansowe jest najczęstszym punktem zapalnym wszystkich porozumień między rodzicami, dlatego należy dołożyć wszelkich starań by w realistyczny i odpowiadający stanowi faktycznemu określać swoje wydatki na dziecko, a także terminowo regulować swoje zobowiązania finansowe wobec drugiego rodzica.
Gdy dziecko ma bowiem świadomość, że rodzic nie wypełnia należycie swoich zobowiązań w tym zakresie może to interpretować jako utratę zainteresowania i miłości.

Każde porozumienie aby było skuteczne i trwałe wymaga od obu stron pewnej elastyczności, otwartości na potrzeby drugiej strony i gotowości do wprowadzania zmian gdy zmienią się okoliczności towarzyszące pierwotnie zawartej umowie.
Dotyczy to szczególnie sytuacji gdy jeden z rodziców nieoczekiwanie potrzebuje wsparcia w postaci opieki nad dzieckiem w czasie określonym w planie jako „jego czas”. Powinien wtedy mieć możliwość zwrócenia się w pierwszej kolejności do drugiego rodzica z prośbą o opiekę nad dzieckiem, nie skutkującą ograniczeniem czasu przeznaczonego na kontakty z dzieckiem tego drugiego. Dopiero w wypadku odmowy powinien w takich wypadkach wynajmować opiekunkę.
 
    Dziecko, jak wiemy dorasta, zmieniają się jego potrzeby i tym samym koszty utrzymania. Rodzicielski Plan Wychowawczy powinien być więc okresowo rewidowany, by odpowiadał tym zmieniającym się warunkom. Najczęściej poleca się coroczną ewaluację przyjętych w planie ustaleń.

Podsumowując Rodzicielski Plan Wychowawczy powinien być precyzyjnym i szczegółowym zapisem określającym odpowiedzialność rodziców we wszystkich głównych sferach aktywności dziecka. Zapisy w nim zawarte powinny być jednak nie tylko konkretne i realistyczne ale powinny też uwzględniać praktyczną z „życiowego punktu widzenia” elastyczność. Rodzicielski Plan Wychowawczy nie jest bowiem celem samym w sobie, ma jedynie zabezpieczyć najpełniej jak to możliwe interesy dziecka w nowej i niewątpliwie trudnej sytuacji, jaką jest rozstanie jego rodziców.


Autor: Marzena Zawrotniak Kucharska

Źródła:

 * Kucharski R. Tata.pl. Borderline, Warszawa 2002
 
 * Ricci, I. Mom's House, Dad's House. New York: a Fireside Book published by Simon and Schuster. Ricci, I. (1997).
 
 * State of Missouri, Office of State Court Administrator. (September 1999). In Your Child's Best Interest, A Handbook for Separating/Divorcing Parents.

* Thayer Elizabeth Ph.D"The Co-Parenting Survival Guide: Letting Go of Conflict after a Difficult Divorce , New Harbinger publications INC, Oakland, (2001)

Wszelkie prawa zatrzerzone, przedruk całości lub skrótów wyłącznie za zgodą redakcji www.wstroneojca.pl


 

 

komentarze

Jeszcze nie ma komentarzy - dodaj swój używając poniższego formularza...


Strona 1 z 0 ( 0 komentarze )
©2006 MosCom

Musisz się zalogować.





Logowanie

Login

Hasło

Remember me?
Zapomniane hasło?
Załóż konto

Tatusiowe menu

Nasze Forum
Weekendowy Tata
Czy nasze państwo realnie wspiera równouprawnienie w życiu rodzinnym?
 


Dotacja
  Kwota [PLN]



Ostatnio nadesłane:

Odwiedza nas 6 gości
24.06.2017.