W Stronę Ojca i no co ty Tato
Czy nowelizacja KRiO coś zmieni?
17.11.2008.
Cytujemy pełen tekst nowelizacji KRiO uchwalonej przez Sejm 06.11.2008. Po zapoznaniu się z nowelizacją prosimy Was o wzięcie udział w naszej sądzie (prawy boczny panel) co zmieni niniejsza nowelizacja?
 
 
 
Tekst ustawy przekazany do Senatu zgodnie z art. 52 regulaminu Sejmu
USTAWA
z dnia 6 listopada 2008 r.
o zmianie ustawy – Kodeks rodzinny i opiekuńczy
oraz niektórych innych ustaw1)
Art. 1.
W ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz.
59, z późn. zm.2)) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 8 § 3 otrzymuje brzmienie:
„§ 3. Zaświadczenie, o którym mowa w § 2, wraz z zaświadczeniem sporządzonym
przez kierownika urzędu stanu cywilnego na podstawie art. 41 § 1, duchowny
przekazuje do urzędu stanu cywilnego przed upływem pięciu dni od dnia zawarcia
małżeństwa; nadanie jako przesyłki poleconej w polskiej placówce pocztowej
operatora publicznego jest równoznaczne z przekazaniem do urzędu stanu cywilnego.
Jeżeli zachowanie tego terminu nie jest możliwe z powodu siły wyższej,
bieg terminu ulega zawieszeniu przez czas trwania przeszkody. Przy obliczaniu
biegu terminu nie uwzględnia się dni uznanych ustawowo za wolne od pracy.”;
2) uchyla się art. 26;
3) w art. 58:
a) § 1 otrzymuje brzmienie:
„§ 1. W wyroku orzekającym rozwód sąd rozstrzyga o władzy rodzicielskiej nad
wspólnym małoletnim dzieckiem obojga małżonków i o kontaktach rodziców
z dzieckiem oraz orzeka, w jakiej wysokości każdy z małżonków jest
obowiązany do ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania dziecka. Sąd
uwzględnia porozumienie małżonków o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej
i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem po rozwodzie, jeżeli jest
ono zgodne z dobrem dziecka. Rodzeństwo powinno wychowywać się
wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga innego rozstrzygnięcia.”,
1) Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny, ustawę z
dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego, ustawę z dnia 29 września 1986 r. – Prawo
o aktach stanu cywilnego, ustawę z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
oraz ustawę z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej.
2) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1975 r. Nr 45, poz. 234, z 1986 r. Nr 36,
poz. 180, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1995 r. Nr 83, poz. 417, z 1998 r. Nr 117, poz. 757, z 1999 r.
Nr 52, poz. 532, z 2000 r. Nr 122, poz. 1322, z 200s1 r. Nr 128, poz. 1403 i Nr 154, poz. 1804, z 2003
r. Nr 83, poz. 772 i Nr 130, poz. 1188, z 2004 r. Nr 162, poz. 1691 oraz z 2007 r. Nr 121, poz. 831,
Nr 134, poz. 947 i Nr 192, poz. 1378.
2
b) po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:
„§ 1a. Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców,
ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków
i uprawnień w stosunku do osoby dziecka. Sąd może pozostawić
władzę rodzicielską obojgu rodzicom na ich zgodny wniosek, jeżeli przedstawili
porozumienie, o którym mowa w § 1, i jest zasadne oczekiwanie, że
będą współdziałać w sprawach dziecka.”;
4) tytułowi II nadaje się tytuł: „Pokrewieństwo i powinowactwo”;
5) w tytule II dotychczasową treść działu I oznacza się jako dział Ia i po wyrazach „Tytuł
II. Pokrewieństwo i powinowactwo” dodaje się dział I w brzmieniu:
„Dział I.
Przepisy ogólne
Art. 617. § 1. Krewnymi w linii prostej są osoby, z których jedna pochodzi od drugiej.
Krewnymi w linii bocznej są osoby, które pochodzą od wspólnego
przodka, a nie są krewnymi w linii prostej.
§ 2. Stopień pokrewieństwa określa się według liczby urodzeń, wskutek
których powstało pokrewieństwo.
Art. 618. § 1. Z małżeństwa wynika powinowactwo między małżonkiem a krewnymi
drugiego małżonka. Trwa ono mimo ustania małżeństwa.
§ 2. Linię i stopień powinowactwa określa się według linii i stopnia pokrewieństwa.”;
6) w tytule II w dziale Ia rozdział I otrzymuje brzmienie:
„Rozdział I. Pochodzenie dziecka
Oddział 1.
Macierzyństwo
Art. 619. Matką dziecka jest kobieta, która je urodziła.
Art. 6110. § 1. Jeżeli sporządzono akt urodzenia dziecka nieznanych rodziców albo
macierzyństwo kobiety wpisanej w akcie urodzenia dziecka jako jego
matka zostało zaprzeczone, można żądać ustalenia macierzyństwa.
§ 2. Powództwo o ustalenie macierzyństwa wytacza dziecko przeciwko
matce, a jeżeli matka nie żyje – przeciwko kuratorowi ustanowionemu
przez sąd opiekuńczy.
§ 3. Matka wytacza powództwo o ustalenie macierzyństwa przeciwko
dziecku.
Art. 6111. Matka nie może wytoczyć powództwa o ustalenie macierzyństwa
po osiągnięciu przez dziecko pełnoletności.
Art. 6112. § 1. Jeżeli w akcie urodzenia jest wpisana jako matka kobieta, która
dziecka nie urodziła, można żądać zaprzeczenia macierzyństwa.
§ 2. Powództwo o zaprzeczenie macierzyństwa dziecko wytacza przeciwko
kobiecie wpisanej w akcie urodzenia dziecka jako jego matka,
a jeżeli kobieta ta nie żyje – przeciwko kuratorowi ustanowionemu
przez sąd opiekuńczy.
3
§ 3. Matka wytacza powództwo przeciwko kobiecie wpisanej w akcie
urodzenia dziecka jako jego matka i przeciwko dziecku, a jeżeli kobieta
ta nie żyje – przeciwko dziecku.
§ 4. Kobieta wpisana w akcie urodzenia dziecka jako jego matka wytacza
powództwo przeciwko dziecku.
§ 5. Mężczyzna, którego ojcostwo zostało ustalone z uwzględnieniem
macierzyństwa kobiety wpisanej w akcie urodzenia dziecka jako jego
matka, wytacza powództwo przeciwko dziecku i tej kobiecie, a jeżeli
ona nie żyje – przeciwko dziecku.
Art. 6113. § 1. Matka albo kobieta wpisana w akcie urodzenia dziecka jako jego
matka może wytoczyć powództwo o zaprzeczenie macierzyństwa w
ciągu sześciu miesięcy od dnia sporządzenia aktu urodzenia dziecka.
§ 2. Mężczyzna, którego ojcostwo zostało ustalone z uwzględnieniem
macierzyństwa kobiety wpisanej w akcie urodzenia dziecka jako jego
matka, może wytoczyć powództwo o zaprzeczenie macierzyństwa w
ciągu sześciu miesięcy od dnia, w którym dowiedział się, że kobieta
wpisana w akcie urodzenia dziecka nie jest matką dziecka, nie później
jednak niż do osiągnięcia przez dziecko pełnoletności.
§ 3. Przepisy art. 64 i 65 stosuje się odpowiednio.
Art. 6114. § 1. Dziecko może wytoczyć powództwo o zaprzeczenie macierzyństwa
w ciągu trzech lat od osiągnięcia pełnoletności.
§ 2. Przepisy art. 64 i 65 stosuje się odpowiednio.
Art. 6115. Ustalenie i zaprzeczenie macierzyństwa nie jest dopuszczalne po śmierci
dziecka. Jednakże w razie śmierci dziecka, które wytoczyło powództwo,
ustalenia macierzyństwa mogą dochodzić jego zstępni.
Art. 6116. Powództwo o ustalenie lub zaprzeczenie macierzyństwa może wytoczyć
także prokurator, jeżeli wymaga tego dobro dziecka lub ochrona interesu
społecznego; wytoczenie powództwa o zaprzeczenie macierzyństwa
nie jest dopuszczalne po śmierci dziecka.
Oddział 2.
Ojcostwo
Art. 62. § 1. Jeżeli dziecko urodziło się w czasie trwania małżeństwa albo przed
upływem trzystu dni od jego ustania lub unieważnienia, domniemywa
się, że pochodzi ono od męża matki. Domniemania tego nie stosuje
się, jeżeli dziecko urodziło się po upływie trzystu dni od orzeczenia
separacji.
§ 2. Jeżeli dziecko urodziło się przed upływem trzystu dni od ustania lub
unieważnienia małżeństwa, lecz po zawarciu przez matkę drugiego
małżeństwa, domniemywa się, że pochodzi ono od drugiego męża.
§ 3. Domniemania powyższe mogą być obalone tylko na skutek powództwa
o zaprzeczenie ojcostwa.
Art. 63. Mąż matki może wytoczyć powództwo o zaprzeczenie ojcostwa w
ciągu sześciu miesięcy od dnia, w którym dowiedział się o urodzeniu
dziecka przez żonę, nie później jednak niż do osiągnięcia przez dziecko
pełnoletności.
4
Art. 64. § 1. Jeżeli mąż matki został całkowicie ubezwłasnowolniony z powodu
choroby psychicznej lub innego rodzaju zaburzeń psychicznych, na
które zapadł w ciągu terminu do wytoczenia powództwa o zaprzeczenie
ojcostwa, powództwo może wytoczyć jego przedstawiciel ustawowy.
Termin do wytoczenia powództwa wynosi w tym wypadku
sześć miesięcy od dnia ustanowienia przedstawiciela ustawowego,
a jeżeli przedstawiciel powziął wiadomość o urodzeniu się dziecka dopiero
później – sześć miesięcy od dnia, w którym tę wiadomość powziął.
§ 2. Jeżeli przedstawiciel ustawowy męża całkowicie ubezwłasnowolnionego
nie wytoczył powództwa o zaprzeczenie ojcostwa, mąż może
wytoczyć powództwo po uchyleniu ubezwłasnowolnienia. Termin do
wytoczenia powództwa wynosi w tym wypadku sześć miesięcy od
dnia uchylenia ubezwłasnowolnienia, a jeżeli mąż powziął wiadomość
o urodzeniu się dziecka dopiero później – sześć miesięcy od dnia, w
którym tę wiadomość powziął.
Art. 65. Jeżeli mąż matki zapadł na chorobę psychiczną lub innego rodzaju zaburzenia
psychiczne w ciągu terminu do wytoczenia powództwa o zaprzeczenie
ojcostwa i mimo istnienia podstaw do ubezwłasnowolnienia
całkowitego nie został ubezwłasnowolniony, może on wytoczyć powództwo
w ciągu sześciu miesięcy od ustania choroby lub zaburzeń, a
gdy powziął wiadomość o urodzeniu się dziecka dopiero później – w
ciągu sześciu miesięcy od dnia, w którym tę wiadomość powziął.
Art. 66. Mąż matki powinien wytoczyć powództwo o zaprzeczenie ojcostwa
przeciwko dziecku i matce, a jeżeli matka nie żyje – przeciwko dziecku.
Art. 67. Zaprzeczenie ojcostwa następuje przez wykazanie, że mąż matki nie
jest ojcem dziecka.
Art. 68. Zaprzeczenie ojcostwa nie jest dopuszczalne, jeżeli dziecko zostało
poczęte w następstwie zabiegu medycznego, na który mąż matki wyraził
zgodę.
Art. 69. § 1. Matka może wytoczyć powództwo o zaprzeczenie ojcostwa swego
męża w ciągu sześciu miesięcy od urodzenia dziecka.
§ 2. Matka powinna wytoczyć powództwo o zaprzeczenie ojcostwa przeciwko
mężowi i dziecku, a jeżeli mąż nie żyje – przeciwko dziecku.
§ 3. Przepisy art. 64 i 65 stosuje się odpowiednio.
Art. 70. § 1. Dziecko po dojściu do pełnoletności może wytoczyć powództwo o
zaprzeczenie ojcostwa męża swojej matki, nie później jednak niż
w ciągu trzech lat od osiągnięcia pełnoletności.
§ 2. Dziecko powinno wytoczyć powództwo przeciwko mężowi swojej
matki i matce, a jeżeli matka nie żyje – przeciwko jej mężowi. Jeżeli
mąż matki nie żyje, powództwo powinno być wytoczone przeciwko
kuratorowi ustanowionemu przez sąd opiekuńczy.
§ 3. Przepisy art. 64 i 65 stosuje się odpowiednio.
Art. 71. Zaprzeczenie ojcostwa nie jest dopuszczalne po śmierci dziecka.
5
Art. 72. § 1. Jeżeli nie zachodzi domniemanie, że ojcem dziecka jest mąż jego matki,
albo gdy domniemanie takie zostało obalone, ustalenie ojcostwa
może nastąpić albo przez uznanie ojcostwa albo na mocy orzeczenia
sądu.
§ 2. Uznanie ojcostwa nie może nastąpić, jeżeli toczy się sprawa o ustalenie
ojcostwa.
Art. 73. § 1. Uznanie ojcostwa następuje, gdy mężczyzna, od którego dziecko pochodzi,
oświadczy przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego, że jest
ojcem dziecka, a matka dziecka potwierdzi jednocześnie albo w ciągu
trzech miesięcy od dnia oświadczenia mężczyzny, że ojcem dziecka
jest ten mężczyzna.
§ 2. Kierownik urzędu stanu cywilnego wyjaśnia osobom zamierzającym
złożyć oświadczenia konieczne do uznania ojcostwa przepisy regulujące
obowiązki i prawa wynikające z uznania, przepisy o nazwisku
dziecka oraz różnicę pomiędzy uznaniem ojcostwa a przysposobieniem
dziecka.
§ 3. Kierownik urzędu stanu cywilnego odmawia przyjęcia oświadczeń koniecznych
do uznania ojcostwa, jeżeli uznanie jest niedopuszczalne albo
gdy powziął wątpliwość co do pochodzenia dziecka.
§ 4. Uznanie ojcostwa może nastąpić także przed sądem opiekuńczym, a
za granicą również przed polskim konsulem lub osobą wyznaczoną do
wykonywania funkcji konsula, jeżeli uznanie dotyczy dziecka, którego
oboje rodzice albo jedno z nich są obywatelami polskimi. Przepisy §
1–3 stosuje się odpowiednio.
Art. 74. § 1. W razie niebezpieczeństwa grożącego bezpośrednio życiu matki
dziecka lub mężczyzny, od którego dziecko pochodzi, oświadczenie
konieczne do uznania ojcostwa może zostać zaprotokołowane przez
notariusza albo złożone do protokołu wobec wójta (burmistrza, prezydenta
miasta), starosty, marszałka województwa, sekretarza powiatu
albo gminy. Przepisy art. 73 § 1–3 stosuje się odpowiednio.
§ 2. Protokół podpisuje osoba, która przyjęła oświadczenie, oraz osoba,
która je złożyła, chyba że nie może ona go podpisać. Przyczynę braku
podpisu należy podać w protokole.
§ 3. Protokół zawierający oświadczenie konieczne do uznania ojcostwa
powinien być niezwłocznie przekazany do urzędu stanu cywilnego
właściwego do sporządzenia aktu urodzenia dziecka.
Art. 75. § 1. Można uznać ojcostwo przed urodzeniem się dziecka już poczętego.
§ 2. Jeżeli dziecko urodziło się po zawarciu przez matkę małżeństwa z innym
mężczyzną niż ten, który uznał ojcostwo, przepisu art. 62 nie stosuje
się.
Art. 76. § 1. Uznanie ojcostwa nie może nastąpić po osiągnięciu przez dziecko pełnoletności.
§ 2. Jeżeli dziecko zmarło przed osiągnięciem pełnoletności, uznanie ojcostwa
może nastąpić w ciągu sześciu miesięcy od dnia, w którym mężczyzna
składający oświadczenie o uznaniu dowiedział się o śmierci
6
dziecka, nie później jednak niż do dnia, w którym dziecko osiągnęłoby
pełnoletność.
Art. 77. § 1. Oświadczenie konieczne do uznania ojcostwa może złożyć osoba, która
ukończyła szesnaście lat i nie istnieją podstawy do jej całkowitego
ubezwłasnowolnienia.
§ 2. Osoba, o której mowa w § 1, jeżeli nie ma pełnej zdolności do czynności
prawnych, może złożyć oświadczenie konieczne do uznania ojcostwa
tylko przed sądem opiekuńczym.
Art. 78. § 1. Mężczyzna, który uznał ojcostwo, może wytoczyć powództwo
o ustalenie bezskuteczności uznania w terminie sześciu miesięcy od
dnia, w którym dowiedział się, że dziecko od niego nie pochodzi. W
razie uznania ojcostwa przed urodzeniem się dziecka już poczętego
bieg tego terminu nie może rozpocząć się przed urodzeniem się dziecka.
§ 2. Przepisy art. 64 i 65 stosuje się odpowiednio.
Art. 79. Przepisy o ustaleniu bezskuteczności uznania ojcostwa stosuje się odpowiednio
do matki dziecka, która potwierdziła ojcostwo.
Art. 80. Po osiągnięciu przez dziecko pełnoletności powództwo o ustalenie
bezskuteczności uznania ojcostwa nie może być wytoczone ani przez
matkę dziecka, ani przez mężczyznę, który uznał ojcostwo.
Art. 81. § 1. Dziecko może żądać ustalenia bezskuteczności uznania ojcostwa, jeżeli
uznający mężczyzna nie jest jego ojcem.
§ 2. Z żądaniem tym dziecko może wystąpić po dojściu do pełnoletności,
nie później jednak niż w ciągu trzech lat od jej osiągnięcia.
§ 3. Przepisy art. 64 i 65 stosuje się odpowiednio.
Art. 82. § 1. Mężczyzna, który uznał ojcostwo, wytacza powództwo o ustalenie
bezskuteczności uznania przeciwko dziecku i matce, a jeżeli matka nie
żyje – przeciwko dziecku.
§ 2. Matka wytacza powództwo o ustalenie bezskuteczności uznania ojcostwa
przeciwko dziecku i mężczyźnie, który uznał ojcostwo, a jeżeli
mężczyzna ten nie żyje – przeciwko dziecku.
§ 3. Dziecko wytacza powództwo o ustalenie bezskuteczności uznania ojcostwa
przeciwko mężczyźnie, który uznał ojcostwo i przeciwko matce,
a gdy matka nie żyje – tylko przeciwko temu mężczyźnie. Jeżeli
mężczyzna ten nie żyje, powództwo powinno być wytoczone przeciwko
kuratorowi ustanowionemu przez sąd opiekuńczy.
Art. 83. § 1. Po śmierci dziecka ustalenie bezskuteczności uznania ojcostwa nie jest
dopuszczalne.
§ 2. Jeżeli uznanie ojcostwa nastąpiło po śmierci dziecka, stosuje się odpowiednio
przepisy art. 82 § 1 i 2, przy czym powództwo powinno
być wytoczone nie później niż do dnia, w którym dziecko osiągnęłoby
pełnoletność, przeciwko kuratorowi ustanowionemu przez sąd opiekuńczy
na miejsce dziecka.
Art. 84. § 1. Sądowego ustalenia ojcostwa może żądać dziecko, jego matka oraz
domniemany ojciec dziecka. Jednakże matka ani domniemany ojciec
7
nie mogą wystąpić z takim żądaniem po śmierci dziecka lub po osiągnięciu
przez nie pełnoletności.
§ 2. Dziecko albo matka wytacza powództwo o ustalenie ojcostwa przeciwko
domniemanemu ojcu, a gdy ten nie żyje – przeciwko kuratorowi
ustanowionemu przez sąd opiekuńczy.
§ 3. Domniemany ojciec dziecka wytacza powództwo o ustalenie ojcostwa
przeciwko dziecku i matce, a gdy matka nie żyje – przeciwko dziecku.
§ 4. W razie śmierci dziecka, które było powodem w sprawie o ustalenie
ojcostwa, ustalenia mogą dochodzić jego zstępni.
Art. 85. § 1. Domniemywa się, że ojcem dziecka jest ten, kto obcował z matką
dziecka nie dawniej niż w trzechsetnym, a nie później niż w sto osiemdziesiątym
pierwszym dniu przed urodzeniem się dziecka.
§ 2. Okoliczność, że matka w tym okresie obcowała także z innym mężczyzną,
może być podstawą do obalenia domniemania tylko wtedy,
gdy z okoliczności wynika, że ojcostwo innego mężczyzny jest bardziej
prawdopodobne.
Art. 86. Powództwo o ustalenie lub zaprzeczenie ojcostwa oraz o ustalenie bezskuteczności
uznania ojcostwa może wytoczyć także prokurator, jeżeli
wymaga tego dobro dziecka lub ochrona interesu społecznego; wytoczenie
powództwa o zaprzeczenie ojcostwa oraz o ustalenie bezskuteczności
uznania ojcostwa nie jest dopuszczalne po śmierci dziecka. Jeżeli
uznanie ojcostwa nastąpiło po śmierci dziecka, prokurator może
wytoczyć powództwo o ustalenie bezskuteczności uznania.”;
7) art. 87–89 otrzymują brzmienie:
„Art. 87. Rodzice i dzieci są obowiązani do wzajemnego szacunku i wspierania
się.
Art. 88. § 1. Dziecko, co do którego istnieje domniemanie, że pochodzi od męża
matki, nosi nazwisko będące nazwiskiem obojga małżonków. Jeżeli
małżonkowie mają różne nazwiska, dziecko nosi nazwisko wskazane
w ich zgodnych oświadczeniach. Małżonkowie mogą wskazać nazwisko
jednego z nich albo nazwisko utworzone przez połączenie nazwiska
matki z nazwiskiem ojca dziecka.
§ 2. Oświadczenia w sprawie nazwiska dziecka są składane jednocześnie z
oświadczeniami o nazwiskach, które będą nosić małżonkowie. Jeżeli
małżonkowie nie złożyli zgodnych oświadczeń w sprawie nazwiska
dziecka, nosi ono nazwisko składające się z nazwiska matki i dołączonego
do niego nazwiska ojca.
§ 3. Przy sporządzeniu aktu urodzenia pierwszego wspólnego dziecka małżonkowie
mogą złożyć przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego
zgodne oświadczenia o zmianie wskazanego przez nich nazwiska
dziecka albo oświadczenia, o których mowa w § 1, jeżeli nazwisko
dziecka nie zostało przez nich wskazane.
§ 4. Przepisy § 1–3 stosuje się odpowiednio do nazwiska dziecka, którego
rodzice zawarli małżeństwo po urodzeniu się dziecka. Do zmiany nazwiska
dziecka, którego rodzice zawarli małżeństwo po ukończeniu
przez dziecko trzynastu lat, jest potrzebna jego zgoda.
8
Art. 89. § 1. Jeżeli ojcostwo zostało ustalone przez uznanie, dziecko nosi nazwisko
wskazane w zgodnych oświadczeniach rodziców, składanych jednocześnie
z oświadczeniami koniecznymi do uznania ojcostwa. Rodzice
mogą wskazać nazwisko jednego z nich albo nazwisko utworzone
przez połączenie nazwiska matki z nazwiskiem ojca dziecka. Jeżeli rodzice
nie złożyli zgodnych oświadczeń w sprawie nazwiska dziecka,
nosi ono nazwisko składające się z nazwiska matki i dołączonego do
niego nazwiska ojca. Do zmiany nazwiska dziecka, które w chwili uznania
już ukończyło trzynaście lat, jest potrzebna jego zgoda.
§ 2. W razie sądowego ustalenia ojcostwa sąd nadaje dziecku nazwisko w
wyroku ustalającym ojcostwo, stosując odpowiednio przepisy § 1. Jeżeli
dziecko ukończyło trzynaście lat, do zmiany nazwiska jest potrzebna
jego zgoda.
§ 3. Jeżeli ojcostwa nie ustalono, dziecko nosi nazwisko matki.
§ 4. Dziecku nieznanych rodziców nazwisko nadaje sąd opiekuńczy.”;
8) po art. 89 dodaje się art. 891 w brzmieniu:
„Art. 891. Dzieci pochodzące od tych samych rodziców noszą takie samo nazwisko,
z zastrzeżeniem przepisów, które do zmiany nazwiska dziecka wymagają
jego zgody.”;
9) art. 90 otrzymuje brzmienie:
„Art. 90. § 1. Jeżeli matka małoletniego dziecka zawarła małżeństwo z mężczyzną,
który nie jest ojcem tego dziecka, małżonkowie mogą złożyć przed
kierownikiem urzędu stanu cywilnego zgodne oświadczenia, że dziecko
będzie nosić takie samo nazwisko, jakie zgodnie z art. 88 nosi albo
nosiłoby ich wspólne dziecko. Do zmiany nazwiska dziecka, które
ukończyło trzynaście lat, jest potrzebna jego zgoda.
§ 2. Nadanie dziecku nazwiska, o którym mowa w § 1, nie jest dopuszczalne,
jeżeli nosi ono nazwisko ojca albo nazwisko utworzone na
podstawie zgodnych oświadczeń rodziców dziecka przez połączenie
nazwiska matki z nazwiskiem ojca dziecka.
§ 3. Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio, gdy ojciec małoletniego
dziecka zawarł małżeństwo z kobietą, która nie jest matką tego dziecka.”;
10) po art. 90 dodaje się art. 901 w brzmieniu:
„Art. 901. Nazwisko dziecka utworzone przez połączenie nazwiska matki z nazwiskiem
ojca dziecka albo przez połączenie nazwiska jednego z rodziców
z nazwiskiem jego małżonka, od którego dziecko nie pochodzi, nie
może składać się z więcej niż dwóch członów; w skład nazwiska dziecka
wchodzą pierwsze człony nazwisk podlegających połączeniu, chyba że
w wyniku połączenia powstałoby nazwisko, którego człony są jednakowe.”;
11) w art. 93 § 2 otrzymuje brzmienie:
„§ 2. Jeżeli wymaga tego dobro dziecka, sąd w wyroku ustalającym pochodzenie
dziecka może orzec o zawieszeniu, ograniczeniu lub pozbawieniu władzy rodzicielskiej
jednego lub obojga rodziców. Przepisy art. 107 i art. 109–111 stosuje
się odpowiednio.”;
9
12) w art. 94 uchyla się § 2;
13) w art. 95:
a) § 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„§ 1. Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców
do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania
dziecka, z poszanowaniem jego godności i praw.
§ 2. Dziecko pozostające pod władzą rodzicielską winno rodzicom posłuszeństwo,
a w sprawach, w których może samodzielnie podejmować decyzje i
składać oświadczenia woli, powinno wysłuchać opinii i zaleceń rodziców
formułowanych dla jego dobra.”,
b) po § 3 dodaje się § 4 w brzmieniu:
„§ 4. Rodzice przed powzięciem decyzji w ważniejszych sprawach dotyczących
osoby lub majątku dziecka powinni je wysłuchać, jeżeli rozwój umysłowy,
stan zdrowia i stopień dojrzałości dziecka na to pozwala, oraz uwzględnić w
miarę możliwości jego rozsądne życzenia.”;
14) w art. 96 dotychczasową treść oznacza się jako § 1 i dodaje się § 2 w brzmieniu:
„§ 2. Rodzice, którzy nie mają pełnej zdolności do czynności prawnych uczestniczą w
sprawowaniu bieżącej pieczy nad osobą dziecka i w jego wychowaniu, chyba że
sąd opiekuńczy ze względu na dobro dziecka postanowi inaczej.”;
15) art. 100 otrzymuje brzmienie:
„Art. 100. § 1. Sąd opiekuńczy i inne organy władzy publicznej są obowiązane
udzielać pomocy rodzicom, jeżeli jest ona potrzebna do należytego
wykonywania władzy rodzicielskiej. W szczególności każde z rodziców
może zwrócić się do sądu opiekuńczego o odebranie dziecka
od osoby nieuprawnionej, a także zwrócić się do sądu opiekuńczego
lub innego właściwego organu władzy publicznej o zapewnienie
dziecku pieczy zastępczej.
§ 2. W wypadkach, o których mowa w § 1, sąd opiekuńczy lub inne organy
władzy publicznej zawiadamiają jednostkę organizacyjną pomocy
społecznej o potrzebie udzielenia rodzinie dziecka odpowiedniej
pomocy. Jednostka organizacyjna pomocy społecznej jest obowiązana
informować sąd o rodzajach udzielanej pomocy i jej rezultatach”;
16) art. 104 otrzymuje brzmienie:
„Art. 104. § 1. Sąd opiekuńczy może nakazać rodzicom, żeby sporządzili inwentarz
majątku dziecka i przedstawili go sądowi oraz zawiadamiali sąd o
ważniejszych zmianach w stanie tego majątku, w szczególności o
nabyciu przez dziecko przedmiotów majątkowych o znacznej wartości.
§ 2. Sąd opiekuńczy może w uzasadnionych wypadkach ustalić wartość
rozporządzeń dotyczących ruchomości, pieniędzy i papierów wartościowych,
których dziecko lub rodzice mogą dokonywać każdego roku
bez zezwolenia sądu opiekuńczego, z zastrzeżeniem art. 103.”;
17) art. 106 i 107 otrzymują brzmienie:
10
„Art. 106. Jeżeli wymaga tego dobro dziecka, sąd opiekuńczy może zmienić orzeczenie
o władzy rodzicielskiej i sposobie jej wykonywania zawarte
w wyroku orzekającym rozwód, separację bądź unieważnienie małżeństwa,
albo ustalającym pochodzenie dziecka.
Art. 107. § 1. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w
rozłączeniu, sąd opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić
sposób jej wykonywania.
§ 2. Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z
rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych
obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka. Sąd może pozostawić
władzę rodzicielską obojgu rodzicom, jeżeli przedstawili
zgodne z dobrem dziecka porozumienie o sposobie wykonywania władzy
rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem, i jest zasadne
oczekiwanie, że będą współdziałać w sprawach dziecka. Rodzeństwo
powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka
wymaga innego rozstrzygnięcia.”;
18) w art. 109:
a) w § 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1) zobowiązać rodziców oraz małoletniego do określonego postępowania lub
skierować rodziców do placówek albo specjalistów zajmujących się terapią
rodzinną, poradnictwem lub świadczących rodzinie inną stosowną pomoc
z jednoczesnym wskazaniem sposobu kontroli wykonania wydanych zarządzeń,”,
b) § 4 otrzymuje brzmienie:
„§ 4. W wypadku, o którym mowa w § 2 pkt 5, sąd opiekuńczy zawiadamia
o wydaniu orzeczenia właściwą jednostkę organizacyjną pomocy społecznej,
która udziela rodzinie dziecka odpowiedniej pomocy i składa sądowi opiekuńczemu
sprawozdania dotyczące sytuacji rodziny
i udzielanej pomocy, w terminach określonych przez sąd, a także współpracuje
z kuratorem sądowym. Sąd opiekuńczy, ze względu na okoliczności
uzasadniające umieszczenie małoletniego w rodzinie zastępczej albo
w placówce opiekuńczo-wychowawczej, może także ustanowić nadzór kuratora
sądowego nad sposobem wykonywania władzy rodzicielskiej nad małoletnim.”;
19) art. 112 otrzymuje brzmienie:
„Art. 112. Pozbawienie władzy rodzicielskiej lub jej zawieszenie może być orzeczone
także w wyroku orzekającym rozwód, separację albo unieważnienie
małżeństwa.”;
20) art. 112 1 otrzymuje brzmienie:
„Art. 1121. § 1. Obowiązek i prawo wykonywania bieżącej pieczy nad osobą dziecka
umieszczonego w rodzinie zastępczej albo w placówce opiekuńczowychowawczej,
jego wychowania i reprezentowania w tych sprawach,
a w szczególności w dochodzeniu świadczeń alimentacyjnych,
należą do rodziny zastępczej albo placówki opiekuńczowychowawczej.
Pozostałe obowiązki i prawa wynikające z władzy
rodzicielskiej należą do rodziców dziecka.
11
§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli sąd opiekuńczy postanowił inaczej.”;
21) po art. 1122 dodaje się wyrazy „Oddział 3. Kontakty z dzieckiem”;
22) art. 113 otrzymuje brzmienie:
„Art. 113. § 1. Niezależnie od władzy rodzicielskiej rodzice oraz ich dziecko mają
prawo i obowiązek utrzymywania ze sobą kontaktów.
§ 2. Kontakty z dzieckiem obejmują w szczególności przebywanie z
dzieckiem (odwiedziny, spotkania, zabieranie dziecka poza miejsce
jego stałego pobytu) i bezpośrednie porozumiewanie się, utrzymywanie
korespondencji, korzystanie z innych środków porozumiewania
się na odległość, w tym ze środków komunikacji elektronicznej.”;
23) po art. 113 dodaje się art. 1131–1136 w brzmieniu:
„Art. 1131. § 1. Jeżeli dziecko przebywa stale u jednego z rodziców, sposób utrzymywania
kontaktów z dzieckiem przez drugiego z nich rodzice określają
wspólnie, kierując się dobrem dziecka i biorąc pod uwagę
jego rozsądne życzenia; w braku porozumienia rozstrzyga sąd opiekuńczy.
§ 2. Przepisy § 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli dziecko nie przebywa u
żadnego z rodziców, a pieczę nad nim sprawuje opiekun lub gdy zostało
umieszczone w rodzinie zastępczej albo w placówce opiekuńczo-
wychowawczej.
Art. 1132. § 1. Jeżeli wymaga tego dobro dziecka, sąd opiekuńczy ograniczy utrzymywanie
kontaktów rodziców z dzieckiem.
§ 2. Sąd opiekuńczy może w szczególności:
1) zakazać spotykania się z dzieckiem,
2) zakazać zabierania dziecka poza miejsce jego stałego pobytu,
3) zezwolić na spotykanie się z dzieckiem tylko w obecności drugiego
z rodziców albo opiekuna, kuratora sądowego lub innej osoby
wskazanej przez sąd,
4) ograniczyć kontakty do określonych sposobów porozumiewania
się na odległość,
5) zakazać porozumiewania się na odległość.
Art. 1133. Jeżeli utrzymywanie kontaktów rodziców z dzieckiem poważnie zagraża
dobru dziecka lub je narusza, sąd zakaże ich utrzymywania.
Art. 1134. Sąd opiekuńczy, orzekając w sprawie kontaktów z dzieckiem, może
zobowiązać rodziców do określonego postępowania, w szczególności
skierować ich do placówek lub specjalistów zajmujących się terapią
rodzinną, poradnictwem lub świadczących rodzinie inną stosowną pomoc
z jednoczesnym wskazaniem sposobu kontroli wykonania wydanych
zarządzeń.
Art. 1135. Sąd opiekuńczy może zmienić rozstrzygnięcie w sprawie kontaktów,
jeżeli wymaga tego dobro dziecka.
12
Art. 1136. Przepisy niniejszego oddziału stosuje się odpowiednio do kontaktów
rodzeństwa, dziadków, powinowatych w linii prostej, a także innych
osób, jeżeli sprawowały one przez dłuższy czas pieczę nad dzieckiem.”;
24) w art. 119 § 1 otrzymuje brzmienie:
„§ 1. Do przysposobienia jest potrzebna zgoda rodziców przysposabianego, chyba że
zostali oni pozbawieni władzy rodzicielskiej lub są nieznani albo porozumienie się
z nimi napotyka trudne do przezwyciężenia przeszkody.”;
25) art. 1241 otrzymuje brzmienie:
„Art. 1241. W wypadku gdy rodzice przysposobionego wyrazili przed sądem opiekuńczym
zgodę na jego przysposobienie bez wskazania osoby przysposabiającego,
nie jest dopuszczalne ustalenie pochodzenia przysposobionego
przez uznanie ojcostwa, sądowe ustalenie lub zaprzeczenie
jego pochodzenia, ustalenie bezskuteczności uznania ojcostwa.”;
26) w art. 133 po § 2 dodaje się § 3 w brzmieniu:
„§ 3. Rodzice mogą uchylić się od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka pełnoletniego,
jeżeli są one połączone z nadmiernym dla nich uszczerbkiem lub jeżeli
dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania
się.”;
27) w art. 135:
a) § 2 otrzymuje brzmienie:
„§ 2. Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest
jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie albo wobec osoby niepełnosprawnej
może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o
utrzymanie lub o wychowanie uprawnionego; w takim wypadku świadczenie
alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości
lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego.”,
b) po § 2 dodaje się § 3 w brzmieniu:
„§ 3. Świadczenia z pomocy społecznej lub funduszu alimentacyjnego, o którym
mowa w ustawie z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym
do alimentów (Dz. U. Nr 192, poz. 1378 oraz z 2008 r. Nr 134, poz. 850)
podlegające zwrotowi przez zobowiązanego do alimentacji oraz świadczenia
dla rodziny zastępczej nie wpływają na zakres obowiązku alimentacyjnego.”;
28) w art. 137 dotychczasową treść oznacza się jako § 1 i dodaje się § 2 w brzmieniu:
„§ 2. Niezaspokojone potrzeby uprawnionego z czasu przed wniesieniem powództwa
o alimenty sąd uwzględnia zasądzając odpowiednią sumę pieniężną. W uzasadnionych
wypadkach sąd może rozłożyć zasądzone świadczenie na raty.”;
29) po art. 144 dodaje się art. 1441 w brzmieniu:
„Art. 1441. Zobowiązany może uchylić się od wykonania obowiązku alimentacyjnego
względem uprawnionego, jeżeli żądanie alimentów jest sprzeczne
z zasadami współżycia społecznego. Nie dotyczy to obowiązku rodziców
względem ich małoletniego dziecka.”;
30) w art. 148:
a) § 1 otrzymuje brzmienie:
13
„§ 1. Nie może być ustanowiona opiekunem osoba, która nie ma pełnej zdolności
do czynności prawnych albo została pozbawiona praw publicznych.”,
b) po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:
„§ 1a. Opiekunem małoletniego nie może być ustanowiona także osoba, która
została pozbawiona władzy rodzicielskiej albo skazana za przestępstwo
przeciwko wolności seksualnej lub obyczajności albo za umyślne przestępstwo
z użyciem przemocy wobec osoby lub przestępstwo popełnione na
szkodę małoletniego lub we współdziałaniu z nim, albo osoba, wobec której
orzeczono zakaz prowadzenia działalności związanej z wychowywaniem, leczeniem,
edukacją małoletnich lub opieką nad nimi, lub obowiązek powstrzymywania
się od przebywania w określonych środowiskach lub miejscach,
zakaz kontaktowania się z określonymi osobami lub zakaz opuszczania
określonego miejsca pobytu bez zgody sądu.”;
31) w art. 149 § 3 otrzymuje brzmienie:
„§ 3. W braku takich osób sąd opiekuńczy zwraca się o wskazanie osoby, której opieka
mogłaby być powierzona, do właściwej jednostki organizacyjnej pomocy
społecznej albo do organizacji społecznej, do której należy piecza nad małoletnimi,
a jeżeli pozostający pod opieką przebywa w placówce opiekuńczowychowawczej
albo innej podobnej placówce, w zakładzie poprawczym lub w
schronisku dla nieletnich sąd może się zwrócić także do tej placówki albo do tego
zakładu lub schroniska.”;
32) uchyla się art. 150;
33) art. 158 otrzymuje brzmienie:
„Art. 158. O decyzjach w ważniejszych sprawach, które dotyczą osoby lub majątku
małoletniego opiekun powinien informować jego rodziców, którzy
uczestniczą w sprawowaniu bieżącej pieczy nad osobą dziecka i w jego
wychowaniu.”;
34) art. 162 otrzymuje brzmienie:
„Art. 162. § 1. Sąd opiekuńczy przyzna opiekunowi za sprawowanie opieki na jego
żądanie stosowne wynagrodzenie okresowe albo wynagrodzenie jednorazowe
w dniu ustania opieki lub zwolnienia go od niej.
§ 2. Wynagrodzenia nie przyznaje się, jeżeli nakład pracy opiekuna jest
nieznaczny lub gdy sprawowanie opieki jest związane z pełnieniem
funkcji rodziny zastępczej albo czyni zadość zasadom współżycia społecznego.
§ 3. Wynagrodzenie pokrywa się z dochodów lub z majątku osoby, dla
której opieka została ustanowiona, a jeżeli osoba ta nie ma odpowiednich
dochodów lub majątku, wynagrodzenie jest pokrywane ze środków
publicznych na podstawie przepisów o pomocy społecznej.”;
35) w art. 163 po § 2 dodaje się § 3 w brzmieniu:
„§ 3. Przepis art. 162 § 3 stosuje się odpowiednio.”;
36) w art. 179 § 1 otrzymuje brzmienie:
„§ 1. Organ państwowy, który ustanowił kuratora, przyzna mu na jego żądanie stosowne
wynagrodzenie za sprawowanie kurateli. Wynagrodzenie pokrywa się
z dochodów lub z majątku osoby, dla której kurator jest ustanowiony, a jeżeli
14
osoba ta nie ma odpowiednich dochodów lub majątku, wynagrodzenie pokrywa
ten, kto żądał ustanowienia kuratora.”.
Art. 2.
W ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn.
zm.3)) art. 6801 otrzymuje brzmienie:
„Art. 6801. § 1. Małżonkowie są najemcami lokalu bez względu na istniejące między
nimi stosunki majątkowe, jeżeli nawiązanie stosunku najmu lokalu
mającego służyć zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych założonej
przez nich rodziny nastąpiło w czasie trwania małżeństwa. Jeżeli
między małżonkami istnieje rozdzielność majątkowa albo rozdzielność
majątkowa z wyrównaniem dorobków do wspólności najmu
stosuje się odpowiednio przepisy o wspólności ustawowej.
§ 2. Ustanie wspólności majątkowej w czasie trwania małżeństwa nie
powoduje ustania wspólności najmu lokalu mającego służyć zaspokojeniu
potrzeb mieszkaniowych rodziny. Sąd, stosując odpowiednio
przepisy o ustanowieniu w wyroku rozdzielności majątkowej, może z
ważnych powodów na żądanie jednego z małżonków znieść wspólność
najmu lokalu.”.
Art. 3.
W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43,
poz. 296, z późn. zm.4)) wprowadza się następujące zmiany:
3) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1971 r. Nr 27, poz. 252, z 1976 r. Nr 19,
poz. 122, z 1982 r. Nr 11, poz. 81, Nr 19, poz. 147 i Nr 30, poz. 210, z 1984 r. Nr 45, poz. 242, z 1985
r. Nr 22, poz. 99, z 1989 r. Nr 3, poz. 11, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, Nr 55, poz. 321 i Nr 79, poz. 464,
z 1991 r. Nr 107, poz. 464 i Nr 115, poz. 496, z 1993 r. Nr 17, poz. 78, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, Nr 85,
poz. 388 i Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 83, poz. 417, z 1996 r. Nr 114, poz. 542, Nr 139, poz. 646
i Nr 149, poz. 703, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 115, poz. 741, Nr 117, poz. 751 i Nr 157, poz. 1040,
z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 758, z 1999 r. Nr 52, poz. 532, z 2000 r. Nr 22, poz. 271, Nr
74, poz. 855 i 857, Nr 88, poz. 983 i Nr 114, poz. 1191, z 2001 r. Nr 11, poz. 91, Nr 71, poz. 733, Nr
130, poz. 1450 i Nr 145, poz. 1638, z 2002 r. Nr 113, poz. 984 i Nr 141, poz. 1176, z 2003 r. Nr 49,
poz. 408, Nr 60, poz. 535, Nr 64, poz. 592 i Nr 124, poz. 1151, z 2004 r. Nr 91, poz. 870, Nr 96, poz.
959, Nr 162, poz. 1692, Nr 172, poz. 1804 i Nr 281, poz. 2783, z 2005 r. Nr 48, poz. 462, Nr 157, poz.
1316 i Nr 172, poz. 1438, z 2006 r. Nr 133, poz. 935 i Nr 164, poz. 1166, z 2007 r. Nr 80, poz. 538, Nr
82, poz. 557 i Nr 181, poz. 1287 oraz z 2008 r. Nr 116, poz. 731 i Nr 163, poz. 1012.
4) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1965 r. Nr 15, poz. 113, z 1974 r. Nr 27,
poz. 157 i Nr 39, poz. 231, z 1975 r. Nr 45, poz. 234, z 1982 r. Nr 11, poz. 82 i Nr 30, poz. 210, z 1983
r. Nr 5, poz. 33, z 1984 r. Nr 45, poz. 241 i 242, z 1985 r. Nr 20, poz. 86, z 1987 r. Nr 21, poz. 123,
z 1988 r. Nr 41, poz. 324, z 1989 r. Nr 4, poz. 21 i Nr 33, poz. 175, z 1990 r. Nr 14, poz. 88, Nr 34,
poz. 198, Nr 53, poz. 306, Nr 55, poz. 318 i Nr 79, poz. 464, z 1991 r. Nr 7, poz. 24, Nr 22, poz. 92
i Nr 115, poz. 496, z 1993 r. Nr 12, poz. 53, z 1994 r. Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 83, poz. 417,
z 1996 r. Nr 24, poz. 110, Nr 43, poz. 189, Nr 73, poz. 350 i Nr 149, poz. 703, z 1997 r. Nr 43, poz.
270, Nr 54, poz. 348, Nr 75, poz. 471, Nr 102, poz. 643, Nr 117, poz. 752, Nr 121, poz. 769 i 770, Nr
133, poz. 882, Nr 139, poz. 934, Nr 140, poz. 940 i Nr 141, poz. 944, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr
117, poz. 757, z 1999 r. Nr 52, poz. 532, z 2000 r. Nr 22, poz. 269 i 271, Nr 48, poz. 552 i 554, Nr 55,
poz. 665, Nr 73, poz. 852, Nr 94, poz. 1037, Nr 114, poz. 1191 i 1193 i Nr 122, poz. 1314, 1319 i 1322,
z 2001 r. Nr 4, poz. 27, Nr 49, poz. 508, Nr 63, poz. 635, Nr 98, poz. 1069, 1070 i 1071, Nr 123,
poz. 1353, Nr 125, poz. 1368 i Nr 138, poz. 1546, z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 26, poz. 265, Nr 74,
poz. 676, Nr 84, poz. 764, Nr 126, poz. 1069 i 1070, Nr 129, poz. 1102, Nr 153, poz. 1271, Nr 219,
poz. 1849 i Nr 240, poz. 2058, z 2003 r. Nr 41, poz. 360, Nr 42, poz. 363, Nr 60, poz. 535, Nr 109,
15
1) w art. 17:
a) pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1) o prawa niemajątkowe i łącznie z nimi dochodzone roszczenia majątkowe
oprócz spraw o ustalenie lub zaprzeczenie pochodzenia dziecka, o ustalenie
bezskuteczności uznania ojcostwa oraz o rozwiązanie przysposobienia,”,
b) pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„4) o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu sporu przewyższa siedemdziesiąt
pięć tysięcy złotych, a w postępowaniu w sprawach gospodarczych
sto tysięcy złotych, oprócz spraw o alimenty, o naruszenie posiadania
i o ustanowienie rozdzielności majątkowej między małżonkami oraz spraw o
uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,”;
2) art. 32 otrzymuje brzmienie:
„Art. 32. Powództwo o roszczenie alimentacyjne oraz o ustalenie pochodzenia
dziecka i związane z tym roszczenia wytoczyć można według miejsca
zamieszkania osoby uprawnionej.”;
3) w art. 47 w § 2 w pkt 2 lit. c otrzymuje brzmienie:
„c) ustalenie bezskuteczności uznania ojcostwa,”;
4) w art. 87 § 3 otrzymuje brzmienie:
㤠3. W sprawach o ustalenie i zaprzeczenie pochodzenia dziecka i o roszczenia
alimentacyjne pełnomocnikiem może być również przedstawiciel właściwego
w sprawach z zakresu pomocy społecznej organu jednostki samorządu terytorialnego
oraz organizacji społecznej, mającej na celu udzielanie pomocy
rodzinie.”;
5) w art. 144 § 1 otrzymuje brzmienie:
„§ 1. Przewodniczący ustanowi kuratora, jeżeli wnioskodawca uprawdopodobni, że
miejsce pobytu strony nie jest znane. W sprawach o roszczenia alimentacyjne, jak
również w sprawach o ustalenie pochodzenia dziecka i o związane z tym roszczenia,
przewodniczący przed ustanowieniem kuratora przeprowadzi stosowne
dochodzenie w celu ustalenia miejsca zamieszkania lub pobytu pozwanego.”;
6) po art. 216 dodaje się art. 2161 w brzmieniu:
„Art. 2161. § 1. Sąd w sprawach dotyczących osoby małoletniego dziecka wysłucha
je, jeżeli jego rozwój umysłowy, stan zdrowia i stopień dojrzałości
na to pozwala. Wysłuchanie odbywa się poza salą posiedzeń sądowych.
poz. 1035, Nr 119, poz. 1121, Nr 130, poz. 1188, Nr 139, poz. 1323, Nr 199, poz. 1939 i Nr 228,
poz. 2255, z 2004 r. Nr 9, poz. 75, Nr 11, poz. 101, Nr 68, poz. 623, Nr 91, poz. 871, Nr 93, poz. 891,
Nr 121, poz. 1264, Nr 162, poz. 1691, Nr 169, poz. 1783, Nr 172, poz. 1804, Nr 204, poz. 2091, Nr
210, poz. 2135, Nr 236, poz. 356 i Nr 237, poz. 2384, z 2005 r. Nr 13, poz. 98, Nr 22, poz. 185, Nr 86,
poz. 732, Nr 122, poz. 1024, Nr 143, poz. 1199, Nr 150, poz. 1239, Nr 167, poz. 1398, Nr 169,
poz. 1413 i 1417, Nr 172, poz. 1438, Nr 178, poz. 1478, Nr 183, poz. 1538, Nr 264, poz. 2205 i Nr 267,
poz. 2258, z 2006 r. Nr 12, poz. 66, Nr 66, poz. 466, Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 186, poz. 1379, Nr
208, poz. 1537 i 1540, Nr 226, poz. 1656 i Nr 235, poz. 1699, z 2007 r. Nr 7, poz. 58, Nr 47, poz. 319,
Nr 50, poz. 331, Nr 99, poz. 662, Nr 106, poz. 731, Nr 112, poz. 766 i 769, Nr 115, poz. 794, Nr 121,
poz. 831, Nr 123, poz. 849, Nr 176, poz. 1243, Nr 181, poz. 1287, Nr 192, poz. 1378 i Nr 277, poz.
1845 oraz z 2008 r. Nr 59, poz. 367, Nr 96, poz. 609 i 619, Nr 110, poz. 706, Nr 116, poz. 731, Nr 119,
poz. 772, Nr 120, poz. 779, Nr 122, poz. 796 i Nr 171, poz. 1056.
16
§ 2. Sąd stosownie do okoliczności, rozwoju umysłowego, stanu zdrowia
i stopnia dojrzałości dziecka uwzględni jego zdanie i rozsądne życzenia.”;
7) art. 4451 otrzymuje brzmienie:
„Art. 4451. § 1. Jeżeli sprawa o rozwód lub o separację jest w toku, nie może być
wszczęte odrębne postępowanie dotyczące władzy rodzicielskiej nad
wspólnymi małoletnimi dziećmi stron lub o ustalenie kontaktów z
nimi. W razie potrzeby orzeczenia o władzy rodzicielskiej lub o kontaktach
stosuje się przepisy o postępowaniu zabezpieczającym.
§ 2. Postępowanie w sprawie dotyczącej władzy rodzicielskiej lub kontaktów
wszczęte przed wytoczeniem powództwa o rozwód lub
o separację ulega z urzędu zawieszeniu, a o władzy rodzicielskiej lub
kontaktach przez cały czas trwania sprawy o rozwód lub o separację
sąd orzeka w postępowaniu zabezpieczającym. Sąd postanowi podjąć
postępowanie dotyczące władzy rodzicielskiej lub kontaktów, jeżeli w
prawomocnym orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie o
rozwód lub o separację nie orzeczono o władzy rodzicielskiej lub kontaktach.
W przeciwnym wypadku postępowanie ulega umorzeniu.”;
8) art. 451 otrzymuje brzmienie:
„Art. 451. Przepisy art. 444, 445 i 4451 stosuje się odpowiednio w sprawach o
unieważnienie małżeństwa.”;
9) art. 452 otrzymuje brzmienie:
„Art. 452. W sprawach o ustanowienie rozdzielności majątkowej między małżonkami
stosuje się odpowiednio przepisy art. 426, 431, 432, 435 § 1, 441
i 446.”;
10) art. 453 otrzymuje brzmienie:
„Art. 453. Przepisy niniejszego działu stosuje się w sprawach o ustalenie lub zaprzeczenie
pochodzenia dziecka, o ustalenie bezskuteczności uznania
ojcostwa oraz o rozwiązanie przysposobienia.”;
11) po art. 453 dodaje się art. 4531 w brzmieniu:
„Art. 4531. W sprawach o ustalenie lub zaprzeczenie pochodzenia dziecka oraz o
ustalenie bezskuteczności uznania ojcostwa matka i ojciec dziecka mają
zdolność procesową także wtedy, gdy są ograniczeni w zdolności do
czynności prawnych, jeżeli ukończyli lat szesnaście.”;
12) w art. 454:
a) § 1 otrzymuje brzmienie:
„§ 1. W sprawach o ustalenie macierzyństwa albo ojcostwa prokurator wytaczając
powództwo wskazuje w pozwie dziecko, na którego rzecz wytacza powództwo,
oraz pozywa odpowiednio matkę dziecka albo domniemanego ojca,
a jeżeli osoby te nie żyją – kuratora ustanowionego na ich miejsce.”,
b) po § 1 dodaje się § 11 w brzmieniu:
„§ 11. W sprawach o zaprzeczenie macierzyństwa prokurator, wytaczając powództwo,
pozywa kobietę wpisaną jako matka w akcie urodzenia dziecka
oraz mężczyznę, którego ojcostwo zostało ustalone z uwzględnieniem jej
17
macierzyństwa, a jeżeli osoby te nie żyją – kuratora ustanowionego na ich
miejsce oraz dziecko.”,
c) § 3 otrzymuje brzmienie:
„§ 3. W sprawach o ustalenie bezskuteczności uznania ojcostwa prokurator, wytaczając
powództwo, pozywa dziecko oraz mężczyznę, który uznał ojcostwo,
a jeżeli ten nie żyje – kuratora ustanowionego na jego miejsce, a także
matkę dziecka, jeżeli ta żyje; w razie uznania ojcostwa po śmierci dziecka
prokurator pozywa ustanowionego na miejsce dziecka kuratora.”;
13) art. 4541 otrzymuje brzmienie:
„Art. 4541. § 1. Powództwo wzajemne o ustalenie lub zaprzeczenie macierzyństwa,
o ustalenie lub zaprzeczenie ojcostwa, a także o ustalenie bezskuteczności
uznania ojcostwa nie jest dopuszczalne.
§ 2. W czasie trwania procesu o ustalenie lub zaprzeczenie macierzyństwa,
o ustalenie lub zaprzeczenie ojcostwa albo o ustalenie bezskuteczności
uznania ojcostwa nie może być wszczęta odrębna sprawa o
ustalenie lub zaprzeczenie macierzyństwa, o ustalenie lub zaprzeczenie
ojcostwa albo o ustalenie bezskuteczności uznania ojcostwa.
§ 3. Strona pozwana może jednak również żądać ustalenia lub zaprzeczenia
macierzyństwa, ustalenia lub zaprzeczenia ojcostwa albo ustalenia
bezskuteczności uznania ojcostwa.”;
14) art. 456 otrzymuje brzmienie:
„Art. 456. § 1. Postępowanie umarza się w razie śmierci jednej ze stron, a jeżeli w
charakterze tej samej strony występuje kilka osób, w razie śmierci
wszystkich tych osób, z zastrzeżeniem § 2 i 3.
§ 2. W sprawie wytoczonej przez dziecko o ustalenie albo zaprzeczenie
macierzyństwa, o zaprzeczenie ojcostwa albo ustalenie bezskuteczności
uznania, jak również w sprawie wytoczonej przez dziecko albo jego
matkę o ustalenie ojcostwa, postępowanie zawiesza się w razie
śmierci pozwanych do czasu ustanowienia przez sąd orzekający kuratora,
który wstępuje do sprawy na miejsce zmarłego. Przepis ten stosuje
się w sprawie o rozwiązanie przysposobienia w razie śmierci przysposabiającego.
§ 3. W sprawie o ustalenie lub zaprzeczenie macierzyństwa, ustalenie lub
zaprzeczenie ojcostwa oraz w sprawie o ustalenie bezskuteczności
uznania ojcostwa postępowanie umarza się w razie śmierci dziecka,
chyba że dziecko, które wytoczyło powództwo o ustalenie macierzyństwa
albo o ustalenie ojcostwa, pozostawiło zstępnych; w takim wypadku
postępowanie zawiesza się. Jeżeli zstępni w ciągu sześciu miesięcy
od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania nie
zgłoszą wniosku o jego podjęcie, sąd postępowanie umorzy.”;
15) po art. 456 dodaje się art. 4561 w brzmieniu:
„Art. 4561. § 1. W sprawach o ustalenie macierzyństwa przewodniczący zawiadamia
o toczącym się procesie mężczyznę, którego dotyczy domniemanie
pochodzenia dziecka od męża matki, doręczając mu odpis
pozwu.
18
§ 2. W sprawach o zaprzeczenie macierzyństwa przewodniczący zawiadamia
o toczącym się procesie mężczyznę, którego ojcostwa dotyczy
wynik postępowania, doręczając mu odpis pozwu.”;
16) art. 457 otrzymuje brzmienie:
„Art. 457. W sprawach o zaprzeczenie pochodzenia dziecka lub o ustalenie bezskuteczności
uznania ojcostwa, albo o rozwiązanie przysposobienia
odpis pozwu doręcza się prokuratorowi i zawiadamia się go
o terminach rozprawy.”;
17) art. 5701 otrzymuje brzmienie:
„Art. 5701. Sąd opiekuńczy może zarządzić przeprowadzenie przez kuratora sądowego
wywiadu środowiskowego, a także zwrócić się o informację
do właściwej jednostki pomocy społecznej w celu ustalenia danych dotyczących
małoletniego i jego środowiska, a w szczególności dotyczących
zachowania się i warunków wychowawczych małoletniego, sytuacji
bytowej rodziny, przebiegu nauki małoletniego i sposobu spędzania
czasu wolnego, jego kontaktów środowiskowych, stosunku do
niego rodziców lub opiekunów, podejmowanych oddziaływań wychowawczych,
stanu zdrowia i znanych w środowisku uzależnień małoletniego.”;
18) w art. 576 § 2 otrzymuje brzmienie:
„§ 2. Sąd w sprawach dotyczących osoby lub majątku dziecka wysłucha je, jeżeli jego
rozwój umysłowy, stan zdrowia i stopień dojrzałości na to pozwala, uwzględniając
w miarę możliwości jego rozsądne życzenia. Wysłuchanie odbywa się poza
salą posiedzeń sądowych.”;
19) art. 579 otrzymuje brzmienie:
„Art. 579. Postanowienia w sprawach o powierzenie wykonywania, ograniczenie,
zawieszenie, pozbawienie i przywrócenie władzy rodzicielskiej, ustalenie,
ograniczenie albo zakazanie kontaktów z dzieckiem mogą być
wydane tylko po przeprowadzeniu rozprawy. Dotyczy to także zmiany
rozstrzygnięć w tym przedmiocie, zawartych w wyroku orzekającym
rozwód, separację, unieważnienie małżeństwa albo ustalającym pochodzenie
dziecka. Postanowienia takie stają się skuteczne i wykonalne po
uprawomocnieniu się.”;
20) art. 5791 otrzymuje brzmienie:
„Art. 5791. § 1. Po powzięciu wiadomości o umieszczeniu dziecka w rodzinie zastępczej
albo w placówce opiekuńczo-wychowawczej bez orzeczenia
sądu opiekuńczego sąd ten niezwłocznie wszczyna postępowanie opiekuńcze.
§ 2. Sąd opiekuńczy okresowo, nie rzadziej niż raz na sześć miesięcy, dokonuje
oceny sytuacji dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej
albo w placówce opiekuńczo-wychowawczej; jeżeli wymaga tego
dobro dziecka, sąd wszczyna postępowanie o pozbawienie władzy
rodzicielskiej jego rodziców.”;
21) art. 581 otrzymuje brzmienie:
19
„Art. 581. § 1. Uznanie ojcostwa może nastąpić także przed sądem opiekuńczym
niewłaściwym według przepisów ogólnych. W takim wypadku o uznaniu
zawiadamia się właściwy sąd opiekuńczy.
§ 2. Jeżeli kierownik urzędu stanu cywilnego odmówił przyjęcia oświadczeń
koniecznych do uznania ojcostwa, uznanie ojcostwa może
nastąpić wyłącznie przed sądem opiekuńczym, właściwym ze względu
na siedzibę urzędu stanu cywilnego, którego kierownik odmówił przyjęcia
tych oświadczeń.
§ 3. Sąd opiekuńczy odmawia przyjęcia oświadczeń koniecznych do
uznania ojcostwa, jeżeli uznanie jest niedopuszczalne albo poweźmie
wątpliwość co do pochodzenia dziecka.”;
22) po art. 582 dodaje się art. 5821 w brzmieniu:
„Art. 5821. § 1. W sprawach o kontakty z dzieckiem przepis art. 582 stosuje się odpowiednio.
§ 2. Sąd opiekuńczy w celu zapewnienia wykonywania kontaktów może
w szczególności:
1) zobowiązać osobę uprawnioną do kontaktu z dzieckiem lub osobę,
pod której pieczą dziecko pozostaje, do pokrycia kosztów podróży
i pobytu dziecka lub także osoby towarzyszącej dziecku,
w tym kosztów powrotu do miejsca stałego pobytu,
2) zobowiązać osobę, pod której pieczą dziecko pozostaje, do złożenia
na rachunek depozytowy sądu odpowiedniej kwoty pieniężnej
w celu pokrycia wydatków uprawnionego związanych
z wykonywaniem kontaktu na wypadek niewykonania lub niewłaściwego
wykonania przez osobę zobowiązaną obowiązków wynikających
z postanowienia o kontaktach; nie dotyczy to rodzin zastępczych
i placówek opiekuńczo-wychowawczych,
3) odebrać od osoby uprawnionej do kontaktu z dzieckiem lub osoby,
pod której pieczą dziecko pozostaje, przyrzeczenie określonego
zachowania.”;
23) art. 597 otrzymuje brzmienie:
„Art. 597. § 1. W postanowieniu o przyznaniu opiekunowi wynagrodzenia sąd upoważnia
opiekuna do pobrania wynagrodzenia z dochodów lub majątku
osoby pozostającej pod opieką, bądź ustala, że wynagrodzenie
ma być wypłacone ze środków publicznych.
§ 2. Postanowienie, o którym mowa w § 1, staje się wykonalne dopiero
po jego uprawomocnieniu się.”;
24) po art. 59812 dodaje się art. 59812a w brzmieniu:
„Art. 59812a. Postępowanie określone w art. 5986–59812 może być podjęte na nowo
na podstawie tego samego postanowienia, o którym mowa w art. 5985,
jeżeli zobowiązany w okresie trzech miesięcy od wydania tego postanowienia
postąpił sprzecznie z treścią postanowienia dotyczącego
władzy rodzicielskiej, miejsca zamieszkania, opieki lub kontaktów
z dzieckiem, a okoliczności uzasadniające jego wydanie nie uległy
zmianie.”.
20
Art. 4.
W ustawie z dnia 29 września 1986 r. – Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. z 2004 r.
Nr 161, poz. 1688, z późn. zm.5)) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 7 po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
„3a. Jeżeli kierownik urzędu stanu cywilnego odmówił przyjęcia oświadczeń koniecznych
do uznania ojcostwa, nie później niż w terminie siedmiu dni na piśmie powiadamia
mężczyznę, który twierdzi, że jest ojcem dziecka, i matkę dziecka o
przyczynach odmowy i możliwości uznania ojcostwa przed sądem opiekuńczym;
odpis pisma przesyła do urzędu stanu cywilnego właściwego do sporządzenia aktu
urodzenia dziecka.”;
2) w art. 40 po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
„3a. Przyjęcie w sprawie nazwiska dziecka oświadczeń, o których mowa w art. 88 § 3
Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, wymaga sporządzenia protokołu. Odpis
protokołu przesyła się do urzędu stanu cywilnego, w którym sporządzono akt
małżeństwa rodziców.”;
3) w art. 42 po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„3. Jeżeli uznanie ojcostwa nastąpiło przed urodzeniem się dziecka już poczętego, a
dziecko urodziło się martwe, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.”;
4) w art. 43 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. W razie uznania ojcostwa przed konsulem, konsul sporządza protokół przyjęcia
oświadczenia o uznaniu i przesyła go niezwłocznie do urzędu stanu cywilnego,
o którym mowa w art. 14 ust. 2. Przepis art. 7 ust. 3a stosuje się odpowiednio.”;
5) w art. 44 po ust. 4 dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
„5. Jeżeli uznanie ojcostwa albo sądowe ustalenie ojcostwa następuje po sporządzeniu
aktu zgonu, także do tego aktu wpisuje się wzmiankę dodatkową zawierającą
dane określone w ust. 3 i 4.”.
6) w art. 62 po ust. 5 dodaje się ust. 6 w brzmieniu:
„6. Przyjęcie do protokołu oświadczeń o nazwisku dziecka złożonych na podstawie
art. 88 § 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego jest podstawą wpisania wzmianki
dodatkowej do aktu małżeństwa rodziców dziecka.”;
Art. 5.
W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z
2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.6)) w art. 21 w ust. 1 po pkt 79 dodaje się pkt 79a w
brzmieniu:
5) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 21, poz. 125 i
Nr 181, poz. 1287 oraz z 2008 r. Nr 182, poz. 1121 i Nr 195, poz. 1198.
6) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r. Nr 22, poz. 270,
Nr 60, poz. 703, Nr 70, poz. 816, Nr 104, poz. 1104, Nr 117, poz. 1228 i Nr 122, poz. 1324, z 2001 r.
Nr 4, poz. 27, Nr 8, poz. 64, Nr 52, poz. 539, Nr 73, poz. 764, Nr 74, poz. 784, Nr 88, poz. 961, Nr 89,
poz. 968, Nr 102, poz. 1117, Nr 106, poz. 1150, Nr 110, poz. 1190, Nr 125, poz. 1363 i 1370 i Nr 134,
poz. 1509, z 2002 r. Nr 19, poz. 199, Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676, Nr 78, poz. 715, Nr 89, poz.
804, Nr 135, poz. 1146, Nr 141, poz. 1182, Nr 169, poz. 1384, Nr 181, poz. 1515, Nr 200, poz. 1679 i
21
„79a) wynagrodzenie za sprawowanie opieki przyznane przez sąd na podstawie art.
162 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego,”.
Art. 6.
W ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2008 r. Nr 115, poz.
728 i Nr 171, poz. 1056) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 8 w ust. 1 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:
„Prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, z zastrzeżeniem art. 40, 41,
53a, 78 i 91 przysługuje:”;
2) w art. 18:
a) w ust. 1 po pkt 8 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 9 w brzmieniu:
„9) wypłacanie wynagrodzenia za sprawowanie opieki.”,
b) po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„3. Koszty obsługi zadania, o którym mowa w ust. 1 pkt 9, wynoszą 1,5% otrzymanej
dotacji celowej na wypłacanie wynagrodzeń za sprawowanie opieki.”;
3) w art. 36 w pkt 1 po lit. g średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. h w
brzmieniu:
„ h) wynagrodzenie należne opiekunowi z tytułu sprawowania opieki przyznane przez
sąd;”;
4) po art. 53 dodaje się art. 53a w brzmieniu:
„Art. 53a. Wynagrodzenie za sprawowanie opieki wypłaca się w wysokości ustalonej
przez sąd. Wynagrodzenie to obliczone w stosunku miesięcznym
nie może przekraczać 1/10 przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia
w sektorze przedsiębiorstw, bez wypłat nagród z zysku, ogłoszonego
przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za okres poprzedzający
dzień przyznania wynagrodzenia.”.
Art. 7.
1. Ilekroć w dotychczasowych przepisach jest mowa o uznaniu dziecka należy przez to
rozumieć uznanie ojcostwa, a gdy mowa jest o unieważnieniu uznania, należy przez
to rozumieć ustalenie bezskuteczności uznania.
Nr 240, poz. 2058, z 2003 r. Nr 7, poz. 79, Nr 45, poz. 391, Nr 65, poz. 595, Nr 84, poz. 774, Nr 90,
poz. 844, Nr 96, poz. 874, Nr 122, poz. 1143, Nr 135, poz. 1268, Nr 137, poz. 1302, Nr 166, poz. 1608,
Nr 202, poz. 1956, Nr 222, poz. 2201, Nr 223, poz. 2217 i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r. Nr 29, poz. 257,
Nr 54, poz. 535, Nr 93, poz. 894, Nr 99, poz. 1001, Nr 109, poz. 1163, Nr 116, poz. 1203, 1205 i 1207,
Nr 120, poz. 1252, Nr 123, poz. 1291, Nr 162, poz. 1691, Nr 210, poz. 2135, Nr 263, poz. 2619 i Nr
281, poz. 2779 i 2781, z 2005 r. Nr 25, poz. 202, Nr 30, poz. 262, Nr 85, poz. 725, Nr 86, poz. 732, Nr
90, poz. 757, Nr 102, poz. 852, Nr 143, poz. 1199 i 1202, Nr 155, poz. 1298, Nr 164, poz. 1365 i 1366,
Nr 169, poz. 1418 i 1420, Nr 177, poz. 1468, Nr 179, poz. 1484, Nr 180, poz. 1495 i Nr 183, poz. 1538,
z 2006 r. Nr 46, poz. 328, Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 107, poz. 723, Nr 136, poz. 970, Nr 157, poz.
1119, Nr 183, poz. 1353 i 1354, Nr 217, poz. 1588, Nr 226, poz. 1657 i Nr 249, poz. 1824, z 2007 r. Nr
35, poz. 219, Nr 99, poz. 658, Nr 115, poz. 791 i 793, Nr 176, poz. 1243, Nr 181, poz. 1288, Nr 191,
poz. 1361 i 1367, Nr 192, poz. 1378 i Nr 211, poz. 1549 oraz z 2008 r. Nr 97, poz. 623, Nr 141, poz.
888 i Nr 143, poz. 894.
22
2. Ilekroć w dotychczasowych przepisach jest mowa o nadaniu dziecku nazwiska męża
matki, należy przez to rozumieć nadanie dziecku nazwiska na podstawie art. 90 ustawy
z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy.
Art. 8.
Nie może być ustanowiona opiekunem osoba, która została pozbawiona praw rodzicielskich
lub praw opiekuńczych na podstawie przepisów obowiązujących przed dniem wejścia
w życie ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, z
późn. zm.7)).
Art. 9.
1. Przepisy ustawy stosuje się do stosunków w niej unormowanych, chociażby powstały
przed dniem jej wejścia w życie, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.
2. Do wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy spraw o ustalenie lub zaprzeczenie
pochodzenia dziecka, a także spraw o rozwód, separację lub unieważnienie małżeństwa
stosuje się przepisy dotychczasowe.
3. Do uznania dziecka, które nastąpiło przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,
stosuje się dotychczasowe przepisy o unieważnieniu uznania dziecka.
4. W stosunku do dziecka, które urodziło się nie dawniej niż osiemnaście lat przed
dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i zmarło przed jej dniem wejścia w życie nie
uzyskawszy pełnoletności, uznanie ojcostwa może nastąpić w ciągu 6 miesięcy od
dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 10.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.
MARSZAŁEK SEJMU
/ - / Bronisław Komorowski
7) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 128, poz. 840, z 1999 r. Nr 64,
poz. 729 i Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 48, poz. 548, Nr 93, poz. 1027 i Nr 116, poz. 1216, z 2001 r.
Nr 98, poz. 1071, z 2003 r. Nr 111, poz. 1061, Nr 121, poz. 1142, Nr 179, poz. 1750, Nr 199, poz. 1935
i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r. Nr 25, poz. 219, Nr 69, poz. 626, Nr 93, poz. 889 i Nr 243, poz. 2426,
z 2005 r. Nr 86, poz. 732, Nr 90, poz. 757, Nr 132, poz. 1109, Nr 163, poz. 1363, Nr 178, poz. 1479
i Nr 180, poz. 1493, z 2006 r. Nr 190, poz. 1409, Nr 218, poz. 1592 i Nr 226, poz. 1648, z 2007 r. Nr
89, poz. 589, Nr 123, poz. 850, Nr 124, poz. 859 i Nr 192, poz. 1378 oraz z 2008 r. Nr 90, poz.
560, Nr 122, poz. 782, Nr 171, poz. 1056, Nr 173, poz. 1080 i Nr 182, poz. 1133.
 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »

komentarze

Podsumujmy najważniejsze postanowienia nowelizacji:
1. To Sąd, a nie rodzice, ostatecznie rozstrzyga o władzy rodzicielskiej w wyroku rozwodowym lub wobec rodziców w innej sytuacji ( art 58 par. 1 i 1a oraz art 107 par. 1 i 2 krio).
2. Jedynym wyjątkiem, gdy rodzice mogą coś rozstrzygnąć sami w sposób wiążący dla sądu, to sposób kontaktu z dzieckiem, gdy się jednak zgodnie nie umówią, sąd może ich nawet zobowiązać do pokrycia kosztów podróży i pobytu, a także do złożenia stosownego depozytu sądowego (art.113.1.par.1 krio oraz art 582.1.par.1 kpc).
3. Wprowadza się możliwość ustalenia bezskuteczności uznania dziecka przez ojca w okresie do 6 miesięcy od dowiedzenia się, że nie jest on biologicznym ojcem (art. 78 par.1 krio).
4. Wprowadza się nie tylko prawo ale i obowiązek utrzymywania kontaktów z dzieckiem(art. 113 par.1 krio).
5. Obowiązek alimentacyjny polega między innymi na pokryciu w całości kosztów utrzymania i wychowania dziecka(art 135 krio).

Co z tego wynika ? Oczywiście, nic dobrego dla ojców. Problem bowiem tkwi w nierówności traktowania i uprzywilejowania matki (kobiety) w całym procesie rozwodowym lub dotyczącym sposobu sprawowania władzy rodzicielskiej przez ojca. Pojawiają się nowe narzędzia, przede wszystkim korzystne dla matek, które będą mogły jeszcze bardziej nadużywać swojej uprzywilejowanej pozycji. Przede wszystkim:
1. Matki są zachęcane aby sprawy rodzinne rozstrzygać przed sądem, a nie w domu. Wolności obywatelskie i swoboda zawierania umów zostały tutaj ograniczone do progu ubezwłasnowolnienia. Można się od nich uchylić wyłącznie w formie pozasądowej, jednakże zawsze po stronie matki (żony) pozostaje argument, że każde wcześniejsze ustalenie rodzinne jest nieważne, kiedy ona tylko tego zechce. Wszystkie więc zobowiązania małżeńskie lub rodzicielskie są fikcją gdyż dotyczą wyłącznie mężczyzn, kobieta zawsze będzie mogła się wytłumaczyć w dowolny sposób, gdyż to jej słowa okazują się wiarygodne dla sądu.
2. Na pociechę ojcowie dowiadują się, że gdy nie są ojcami (ciekawe czy mogą być matki, które nie wiedzą, że nie są matkami), to wolno im (jaka radość) w określonym czasie przestać
nimi być. To tak jakby ktoś okradzionemu pozwolił aby nie był nadal okradany ale pod warunkiem, że w określonym czasie zapewni sąd, że naprawdę tego nie chce ( no bo przecież skąd sąd miałby o tym wiedzieć ?).
3. Wyłącznie w rękach sądu i matki dziecka pozostaje ustalenie ile będzie płacił ojciec na rzekome uzasadnione potrzeby dziecka. Obie te instytucje cieszą się tzw. swobodnym uznaniem, będąc ograniczonymi wyłącznie fizycznymi i finansowymi możliwościami zobowiązanego. Dla nich nie istnieją przeciętne koszty utrzymania, chęć osobistego pokrywania kosztów przez ojca albo osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem. 'Paweł i Gaweł' u góry, ojcowie na dole.
4. Widać, że tzw. dobro dziecka stało się wyłącznie argumentem dla wszechwładzy sądów (adwokatów i innych, dla których jest to podstawa egzystencji i niemałych zarobków) oraz matek, które są także żywo materialnie zainteresowane takim stanem rzeczy.

Wnioski ogólne.
Gdy w USA wprowadzono (ze wszech miar szlachetnych pobudek) prohibicję, spowodowało to w rezultacie rozrost i wszechmoc zorganizowanej przestępczości (mafii) ze wszystkimi tego negatywnymi skutkami. W przypadku mężczyzn nie grozi nam tego rodzaju rozbój ale i tak prawa i zachowania ekonomiczne są nieubłagane. Faceci chcąc zachować resztki godności i podstaw swojej egzystencji będą musieli podejmować działania, od uchylania się od płatności, po unikanie formalnych związków i stosowanie skutecznej antykoncepcji przez maksymalnie długi okres swego życia. Raz utraconej równości stron nie uda się odbudować przez dziesiątki lat, a przy dalszym takim trendzie, grozi nam zwykłe wymarcie. Nic to, zastąpią nas muzułmanie, hindusi i inni 'chińczycy'. Małżeństwo to zwykła pułapka na facetów, a rodzicielstwo może stać się ruiną dla ojców. Przynajmniej w postanowieniach naszego prawa rodzinnego i opiekuńczego. Społeczeństwa 'feministyczne' po prostu skazane są na wymarcie.

Napisał andrzej.miedzyn, dzień 12/22/2008 o 11:08

 1 
Strona 1 z 1 ( 1 komentarze )
©2006 MosCom

Musisz się zalogować.





Logowanie

Login

Hasło

Remember me?
Zapomniane hasło?
Załóż konto

Tatusiowe menu

Nasze Forum
Weekendowy Tata
Co zmieniu nowelizacja KRiO?
 
Czy opieka wspólna po rozwodzie to dobre rozwiązanie dla dziecka?
 
Czy znasz nowy kodeks rodzinny?
 
Czy nasze państwo realnie wspiera równouprawnienie w życiu rodzinnym?
 


Dotacja
  Kwota [PLN]



Ostatnio nadesłane:


24.11.2017.